COMMENTARY

Expose BJP’s Attempts to Appropriate Ambedkar

The Prime Minister Narendra Modi, in a recent speech, has made a bid to recast Babasaheb Ambedkar to fit the Sangh Parivar’s agenda. The PM said that Ambedkar represented a combination of ‘Samata (equality) and Mamata (motherly love), which

...Full Text

Condemn the Paris Attacks, Resist Islamophobia and Expose ‘Free Speech’ Hypocrisy

The massacre of the journalists and cartoonists at the Paris-based magazine Charlie Hebdo is heinous and condemnable. Terrorist actions like the Paris massacre can only become fodder for the global campaign of Islamophobia that is being used to justify wars,

...Full Text

CPI(ML) General Secretary’s address to the 22nd Party Congress of CPI

Dear comrades, I feel really happy and honoured to have been invited here to greet the 22nd Congress of the Communist Party of India. On behalf of the entire membership of the Communist Party of India (Marxist-Leninist) I convey our

...Full Text

प्रगति : पेशावर विद्रोह से आर्म्ड फोर्सेज स्पेशल पावर्स एक्ट तक

23 अप्रैल 1930 की घटना इस देश की आजादी के इतिहास में एक महत्वपूर्ण घटना थी. इस दिन पेशावर में चन्द्र सिंह गढ़वाली के नेतृत्व में गढ़वाली फ़ौज ने देश की आजादी के लिए लड़ने वाले निहत्थे पठानों पर गोली चलाने से इन्कार कर दिया था. यह देश की आजादी की लड़ाई और आज के लिहाज से भी कहें तो एक राष्ट्रीय महत्व की घटना थी. लेकिन यह अफसोसजनक है कि चूँकि इस घटना को अंजाम देने वाली गढ़वाली फ़ौज और उनके अगवा बने चन्द्र सिंह गढ़वाली थे, इसलिए इसका राष्ट्रीय प्रभाव और महत्व स्वीकारने और महसूस करने के बजाय इसे गढ़वाल के लोगों के लिए गर्व करने के मौके, जैसे रूप में सीमित कर दिया गया है.

आज हम इस देश में जिस साम्प्रदायिक विभाजन और उसको बढ़ावा देने वाली राजनीति को परवान चढ़ते हुए देख रहे हैं, उस साम्प्रदायिक विभाजन की राजनीति की बुनियाद अंग्रेज साम्राज्यवादियों ने डाली थी. 1857 की बगावत से अंग्रेजों ने यह सबक सीखा था कि इस देश में रहना है तो हिन्दू-मुसलमान को लड़ा कर ही इस देश में टिके रहा जा सकता है. “फूट डालो, राज करो” का सूत्र उन्होंने इसी काम के लिए ईजाद किया था.

पेशावर में भी अंग्रेजों ने गढ़वाली फ़ौज को इसी मंशा से तैनात किया था ताकि पठानों पर गोली चलाने के लिए हिन्दू धर्मावलम्बी गढ़वाली फौजियों को उकसा कर पठानों पर गोली चलवाई जा सके. इसीलिए पेशावर में पठानों पर गोली चलाने के लिए गढ़वाली फौजियों को उकसाते हुए अंग्रेज अफसर ने कहा- “पेशावर में 94 फ़ीसदी मुसलमान हैं, दो फ़ीसदी हिन्दू हैं. मुसलमान हिन्दू की दुकानों में आग लगा देते हैं, लूट लेते हैं. शायद हिन्दुओं को बचाने के लिए हमें बाजार जाना पड़े और इन बदमाशों पर गोली चलानी पड़े”. यह आज से 85 वर्ष पूर्व की घटना है. आज 85 साल बाद भी क्या इसी तरह के उकसावे पूर्ण वक्तव्यों और अफवाहों से हमारे देश में दंगों की वारदात नहीं होती हैं? लेकिन चन्द्र सिंह गढ़वाली अंग्रेज अफसर की उकसावे पूर्ण बातों में नहीं आये बल्कि उन्होंने अपने साथियों को समझाया- “इसने जो बातें कही सब झूठ हैं. हिन्दू-मुसलमान के झगडे में रत्ती भर सच्चाई नहीं है. न ये हिन्दुओं का झगड़ा है, न मुसलमानों का झगड़ा है कांग्रेस और अंग्रेज का. जो कांग्रेसी भाई हमारे देश की आजादी के लिए अंग्रेजों से लड़ाई लड़ रहे हैं, क्या ऐसे समय में हमें उन के ऊपर गोली चलानी चाहिए? हमारे लिए गोली चलाने से अच्छा होगा कि अपने को गोली मार लें.” ये अशिक्षित फौजी थे, जिन्होंने देवनागरी पढना भी बड़े जतन से सीखा था. लेकिन देश की आजादी के लिए लड़ने वाले वाले दूसरे धर्म के मानने वालों पर भी गोली चलाने से बेहतर वे स्वयं को गोली मारना समझ रहे थे. आज जब हाशिमपुरा के पीड़ितों के लिए, न्याय के लिए चिल्लाते देश में, वीरता मेडलों के लिए निर्दोषों को भी तथाकथित मुठभेड़ों में मार गिराने वाले समय में, आर्म्ड फोर्सेज स्पेशल पावर्स एक्ट-1958 को किसी को भी गोली मारने और यहाँ तक कि बलात्कार करने के लिए कायम रखने के लिए अड़ने वाले सैन्य बलों और उनके अंध समर्थकों के दौर में, क्या कोई ये कल्पना भी कर सकता है कि 85 वर्ष अंग्रेजों की फ़ौज में मामूली सैनिकों ने अपने से इतर धर्म को मानने वालों पर तमाम उकसावों और लोभ-लालच को धता बताते हुए गोली चलाने से इनकार कर दिया था? और ऐसा फैसला उन्होंने किसी आवेश में नहीं लिया था, बल्कि ऊपर दिए गए बातचीत के ब्यौरे से स्पष्ट है कि अंग्रेजों के मंसूबे को भांपते हुए पहले से सोच-विचार कर और ऐसा करने का अंजाम भांपते हुए भी गोली न चलाने का दृढ इरादा कर लिया था. इसकी कीमत भी इन्होने चुकाई. गोली न चलाने के लिए कोर्ट मार्शल हुआ, काले पानी की सजा दी गयी और तनख्वाह पेंशन आदि सब जब्त कर लिया गया.

आज साम्प्रदायिक उन्माद देश में चहुँ ओर फैलता हुआ नजर आता है और पुलिस व सैन्य बलों और सुरक्षा एजेंसियां उससे अछूती नहीं है. लेकिन देश की आजादी की लड़ाई में बार-बार सैन्य बलों ने साम्प्रदायिक सौहार्द के परचम को बुलंद किया. 1857 की पहली जंगे आजादी में हिन्दू और मुसलमान कंधे से कन्धा मिला कर अंग्रेजों के विरुद्ध लड़े. जैसा कि पहले कहा जा चुका है कि हिन्दू-मुस्लिमों की इस एकता से ही अंग्रेजों ने यह सबक सीखा कि भारत में हिन्दू-मुसलमान में फूट डाले बगैर, उनकी जड़ें जमना नामुमकिन है. इस देश में सैन्य बालों के भीतर हुई एक और महत्वपूर्ण, लेकिन कम चर्चित बगावत थी - 1946 का नेवी विद्रोह. यह विद्रोह नाविकों में मेहनतकशों वाली चेतना के लिहाज से भी बेमिसाल था. नेवी विद्रोह में शामिल नाविकों ने भी साम्प्रदायिक विभाजन के अंग्रेजी हथकंडे को धता बताया. उन्होंने साम्प्रदायिक एकता का सन्देश देने के लिए ही अपनी 36 सदस्यीय नेवी हड़ताल समिति का अध्यक्ष एक मुस्लिम नाविक - सिग्नलमैन एम.एस.खान को बनाया व एक सिख टेलीग्राफ़ ऑपरेटर मदन सिंह को उपाध्यक्ष चुना. 1857 की पहली जंगे आजादी के बाद पेशावर विद्रोह इस श्रृंखला की महत्वपूर्ण कड़ी था, जहाँ सैनिकों ने अपना सब कुछ दांव पर लगा कर भी अंग्रेजों के साम्रदायिक विभाजन के एजेंडे को पूरा नहीं होने दिया.

पेशावर विद्रोह के नायक चन्द्र सिंह गढ़वाली जेलों में रहते हुए कम्युनिस्टों के संपर्क में आये और फिर आजीवन कम्युनिस्ट हो गए. जनता के हकों के लिए लड़ते हुए उन्होंने अपना सब कुछ न्यौछावर कर दिया. सत्ता और उसका सुख पाने के लिए सिद्धांतों से समझौता करने से उन्होंने इनकार कर दिया. जीवन पर्यंत वे एक प्रतिबद्ध कम्युनिस्ट बने रहे.

...Full Text

ஹஷிம்புரா வழக்கில் விடுதலை: நீதியின் வரலாற்றில் தொடரும் கரும்புள்ளிகள்

தமிழ்நாடு உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி மகராஜன், கீழ்வெண்மணியில் 40க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் பெண்கள் உட்பட விவசாயக் கூலித் தொழிலாளர்களை தலித்துகளை உயிரோடு குடிசைக்குள் வைத்து எரித்துக் கொன்ற கொடூரச் செயலை, மேல்சாதி நிலப்பிரபு கோபாலகிருஷ்ண நாயுடு போன்ற உயர்ந்த நிலையில் இருப்பவர் செய்திருக்க  முடியும் எனத் தான் நம்பவில்லை என, அவரை விடுதலை செய்யும் தீர்ப்பில் எழுதினார். பீகாரின் பதானிதோலாவில், மேல்சாதி நிலப்பிரபுப் படையான ரன்வீர் சேனா, 60க்கும் மேற்பட்ட தலித்துகளை முஸ்லிம்களைக் கொன்றது. பீகார் உயர்நீதிமன்றம், கண் எதிரில் குழந்தைகள் மேலே வீசி எறியப்பட்டு கீழே வரும்போது குத்திக் கிழிக்கப்பட்டதை நேரில் பார்த்த ஏழை சாட்சிகளை நம்ப மறுத்தது. பதானி தோலாவில் படுகொலை செய்தவர்கள் விடுதலையானார்கள். உத்தரபிரதேசத்தின் மீரட் மாவட்டத்தில் 1987ல் ஓர் அநீதி இழைக்கப்பட்டது.  அப்போது உத்தரபிரதேசத்தில் காங்கிரஸ் ஆண்டது. டெல்லியில் காங்கிரஸ் தலைமையிலான ராஜீவ் காந்தி ஆட்சிதான் நடந்து கொண்டிருந்தது. இந்திரா காந்தி படுகொலைக்குப் பின்னர் பல ஆயிரம் சீக்கியர்களை அரசு நிர்வாகம் மற்றும் காவல்துறை, அந்தப்பக்கம் திரும்பிக் கொள்ள, படுகொலை செய்த அதே காங்கிரஸ்காரர்களின் தலைவர் ராஜீவ்காந்தி தலைமையிலான ஆட்சிதான், நடந்து கொண்டிருந்தது. 1987ல் மதவெறி வன்முறை இசுலாமியர்களுக்கு எதிராக மீரட்டில் மலியானாவில் ஹஷிம் புராவில் ஏவிவிடப்பட்ட போது, அரசு நிர்வாகமும், காவல்துறையும் மவுனம் சாதிக்கவில்லை; அந்தப் பக்கம் திரும்பிக் கொள்ளவில்லை. அவர்களே நேரடியாகத் தலைமை தாங்கி வன்முறையில் இறங்கினார்கள். உத்தரபிரதேச மாநிலத்தில், பிராவின்சியல் ஆர்ம்ட் கான்ஸ்டபுலரி என்ற துணை ராணுவப் படை செயல்பட்டுவருகிறது. மதவெறி சாதி வெறி ஆணாதிக்கம் அடி முதல் முடி வரை பரவியுள்ள ஒரு காவல்படையாகவே, அது எப்போதும் இருந்து வந்துள்ளது. பிஏசி என அழைக்கப்பட்ட அந்த துணை இராணுவம் அதன் வன்முறைகளின் உச்சகட்டத்தை 1987ல் எட்டியது. அந்தப் படையின் 41ஆவது பிரிவு 28 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இசுலாமியர் குடியிருப்பு இருந்த ஹஷிம்புராவில் நுழைந்தது. துப்பாக்கி முனையில் சற்றேறக் குறைய 50 இசுலாமிய ஆண்களை டிரக்கில் ஏற்றிக் கடத்திச் சென்றது. அவர்களில் பலரை சுட்டுக் கொன்று காசியா பாத்தின் மேல் கங்கை கால்வாயில் வீசி எறிந்தது. எஞ்சியவர்களை சுட்டுக் கொன்று மகன் பூரில் உள்ள இன்டன் கால்வாயில் வீசி எறிந்தது. செத்ததாகக் கருதப்பட்டு விடப்பட்டதால் உயிர் பிழைத்த 5 பேர் ஊருக்கு உண்மையை எடுத்துச் சொன்னார்கள். ஆயுதப்படைகள் சிறப்பதிகாரங்கள் சட்டம், வட கிழக்கில் காஷ்மீரத்தில் படு கொலை செய்ய பாலியல் வன்முறையில் ஈடு பட உரிமம் தந்துள்ளது. (இவர்களுக்கு எதிராக அரசு அனுமதி பெறாமல் வழக்கு தொடர முடியாது). உத்தரப்பிரதேச மாநில பிஏசி துணை இராணுவத்திற்கு அப்படிப்பட்ட எந்தச் சட்டப் பாதுகாப்பும் கிடையாது.ஆனால்          உத்தரப்பிரதேசத்தின் பிஏசி, எவரும் லேசில் கை வைக்க முடியாத ஒரு புனிதப் பசு. அதனால் சில தினங்களில் முடிந்திருக்க வேண்டிய புலன் ஆய்வு/விசாரணை முடிய 7 வருடங்கள் தேவைப்பட்டது. 41ஆவது பிஏசி பட்டாலியனின் 60 பேர் மீது குற்றம் இருப்பதாகச் சொல்லி 1994ல் அறிக்கை தாக்கல் செய்யப்பட் டது.இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவர்களில் 19 பேர் மீது மட்டும் குற்றக் குறிப்பாணை (சார்ஜ் ஷீட்) பதிவு செய்யப்பட்டது. (மார்ச் 2015 தீர்ப்பு வரை இந்த 28 வருடங்களில் கடத்திக் கொலை செய்தவர்களில் மூன்று பேர் இறந்துவிட்டனர்). படுகொலையில் பிழைத்தவர்கள் மற்றும் பலியானவர்கள் குடும்பங்கள் தொடுத்த வழக்கால், குற்றவியல் வழக்கு டெல்லிக்கு 2002ல் மாற்றப்பட்டது. சிறப்பு பப்ளிக் பிராசிக்யூட்டர் நியமனத்தில் அப்போதைய அரசு தாமதம் செய்தது. ஒரு வழியாக, அனுபவம் இல்லாத ஸ்பெஷல் பப்ளிக் பிராசிக்யூட்டர் நியமனம் செய்யப்பட்டு 2006ல் 19 பிஏசி படையினர் மீது கொலை வழக்கு பதிவானது. இப்போது, கூடுதல் அமர்வு நீதிமன்ற நீதிபதி சஞ்சய் ஜின்டல், குற்றம் சுமத்தப்பட்ட எவரையும் தண்டிக்க போதுமான சாட்சியம் இல்லை எனச் சொல்லி குற்றம் சுமத்தப்பட்ட அனைவரையும் விடுதலை செய்துள்ளார். பிஏசியின் மஞ்சள் நிற வண்டியில் வந்த பிஏசி படையினர் 42 பேரைக் கடத்திச் சென்றதையோ, கடத்தப்பட்டவர்கள் சுடப்பட்டு கொல்லப்பட்டதையோ, தண்ணீரில் வீசி எறியப்பட்டதையோ நீதிபதி மறுக்கவில்லை. இவை தொடர்பாக சாட்சிகள் உண்மை சொன்னதாகவே தாம் நம்புவதாகச் சொன்னார். ஆனால் குறிப்பாக இவர்தான் சுட்டார் இந்த துப்பாக்கியால் சுட்டார் எனச் சொல்ல முடியவில்லை என்கிறார்! அப்படி எதுவும் வராமல் பார்த்துக் கொண்டுவிட்டார்கள். வழக்குகளில் தாமதம், படையினரைக் காப்பாற்றியது என்ற நடவடிக்கைகளால் மட்டுமே குற்றவாளிகள் தப்பித்துள்ளனர். 41ஆவது படை பிரிவில் அந்த சமயம் யார் பணியில் இருந்தனர் என்பதற்கு பிஏசியில் ஆவணங்கள் நிச்சயம் இருந்திருக்கும், சுட்டுக் கொல், வீசி எறி என்ற உத்தரவை மேலிருந்து யார் பிறப்பித்தார்கள் என்பது விசாரணையில் தெரிந்திருக்கும். ஆனால் தண்டிப்பதற்கான அரசியல் மன உறுதிதான் இல்லாமல் போனது. இந்தியாவில் நீதி வழங்கும் முறை, வறிய வர்களுக்கு, ஒடுக்கப்பட்ட சாதியினர்க்கு      சிறுபான்மையினர்க்கு எதிரானதாகும். வெண்மணி, பாதே, பதானிதோலா படுகொலைகள், பெஸ்ட் பேக்கரி உள்ளிட்ட 2002 குஜராத் படு கொலைகள், நாடெங்கும் அறியப்பட்டவை. உலகெங்கும் மானுட மனசாட்சியை உலுக்கியவை. படுகொலை நடந்தது உண்மைதான். அது மிக மிக மிக மோசமானதுதான். ஆனால் சட்டப்படி குற்றவாளி எனத் தண்டிக்க நமது நீதி வழங்கும் முறை வழிவகை செய்யவில்லை! இந்தப் பட்டியலில் மார்ச் 2015 ஹாஷிம்புரா தீர்ப்பும் இப்போது சேர்ந்து கொள்கிறது. மதச் சார்பற்ற சக்திகள் எனத் தம்மைத் தாமே அழைத்துக் கொண்டு இசுலாமியர்கள் வாக்குகளை அறுவடை செய்யப் பார்க்கும் காங்கிரஸ், சமாஜ்வாதி கட்சி, பகுஜன் சமாஜ் கட்சி வரையிலான எந்த ஆட்சிகளும் குற்றவியல் வழக்குகளில் குற்றவாளிகள் தண்டனை பெற பொருளுள்ள எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. துறைரீதியான ஒழுங்கு நடவடிக்கை கூட எடுக்காமல் பதவி உயர்வு வழங்கியுள்ளன. பாஜக ஆட்சியில் இல்லாத மாநிலங்களில், ‘மதச்சார்பின்மை’ எப்படி இருக்கும் என்பதற்கு ஹஷிம்புரா ஒரு நல்ல சான்று. சம்பவம் நடந்த நாள் 22.05.1987.தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட நாள் 21.03.2015.தாமதமான நீதி மறுக்கப்பட்ட நீதி என்ற சொற்றொடர் பொதுவாக, உடனே நியாயம் கிடைத்தால் தான் நல்லது என்கிறது. ஹஷிம்புரா போன்ற வழக்குகள், நீதியை மறுப்பதற்காகவே தாமதப்படுத்தப்படுகின்றன. 19 பேரில் மூவர் இறந்துவிட, பணியில் தொடர்ந்த மீதி 16 பேர் 2000 ஜ÷னில்தான் முதல் முறையாக கைது செய்யப்பட்டனர். மாருதி தொழிலாளர்களுக்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் பிணை வழங்கப்படுகிறது. ஹஷிம்புராவில் 13 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு குற்றவாளிகள் கைது செய்யப்பட்டனர். 23.05.1987 அன்று மீரட்டின் மலியானா கிராமத்தில் 72 இசுலாமியர்கள் பிஏசி         படையினராலும் அவர்கள் தலைமையிலான, மத வெறி தலைக்கேறிய கும்பலாலும்    துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டும் எரித்தும் கொல்லப்பட்டார்கள். பிஏசியினர் பற்றி முதல் தகவல் அறிக்கையில் ஏதும் சொல்லப்படவில்லை. 28 வருடங்களில் 35 பேர் விசாரிக்கப்பட்டு 800 முறை விசாரணை தேதி தள்ளிவைக்கப்பட்டது. இரண்டு வருடங்களாக அடுத்த தேதி போடப்படவில்லை. முதன்மை முதல் தகவல் அறிக்கை காணாமல் போய்விட்டது. நிஜ வாழ்க்கையில் சட்டத்தின் முன் அனைவரும் ஒருபோதும் சமமல்ல. இந்தியாவில் தங்களுக்கு நியாயம் கிடைக்கும் என இசுலாமியர்களை நம்ப வைப்பதில், நீதித் துறை உள்ளிட்ட இந்திய அரசு, தொடர்ந்து தவறி வருகிறது.

...Full Text

தமிழ்நாடு முதலாளிகளுக்குச் சொர்க்கமாகவும் தொழிலாளர்களுக்கு நரகமாகவும் இருப்பதை இனியும் அனுமதிக்க மாட்டோம்

மார்ச் 23, பகத்சிங் நினைவு தின உறுதியேற்பு இளைய இந்தியா இன்றைய இந்திய மக்கள் தொகை 123 கோடியே 63 லட்சத்து 44 ஆயிரத்து 631. இதில் 54% பேர் 25 வயதுக்குக் கீழானவர்கள். 65% பேர் 35 வயதுக்குக் கீழானவர்கள். 2020ல் இந்திய மக்களின் சராசரி வயது 29 ஆகவும் தமிழ்நாட்டு மக்களின் சராசரி வயது 31 வருடங்கள் 3 மாதங்களாகவும் இருக்கும். மற்ற ஆசிய, அய்ரோப்பிய நாடுகளோடு ஒப்பிடும் போது, இந்தியாவே இளைய நாடாக இருக்கும். இன்றைய இந்திய, தமிழக இளைஞர்கள் நாட்டில் ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஏழரை லட்சம் பொறியியல் பட்டதாரிகள் படித்து முடிக்கின்றனர். இவர்களில் படித்து முடித்து ஓராண்டு வரை வேலை கிடைக்காதவர்கள் 40% பேர். இரண்டு ஆண்டுகள் வரை வேலை கிடைக்காதவர்கள் 22% பேர். தமிழ்நாட்டில் உள்ள 454 பொறியியல் கல்லூரிகளில் 1.92 லட்சம் மாணவர்கள் வரை படிக்கும் கொள்ளளவு உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் 31.03.2014 அன்று உயிர்ப்புடன் உள்ள வேலை நாடுவோர் காத்திருப்புப் பட்டியலில் 84,78,948 பேர் உள்ளனர். 2013 - 2014ல் வேலைக்காக பதிவு செய்தவர்கள் 15,23,820 பேர். 2013 - 2014ல் அரசின் வழிகாட்டுதலுடன் நடந்த தனியார் வேலை வாய்ப்பு முகாம்கள் மூலம் வேலை பெற்றவர்கள் 36.396 பேர். ஜெயலலிதா, 2023க்கான தொலைநோக்குத் திட்டம் முன்வைக்கும்போது, 11 வருடங்களில் 2 கோடி பேருக்கு பயிற்சி தரப்பட்டு வேலை பெறும் திறன் பெறுவார்கள் என்றார்.பகுதி திறன் பெற்றோர், 1.20 கோடி முதல் 1.30 கோடி பேர் வரை இருப்பார்கள் என்றார்.முழுதிறன் கொண்டோர் 66 லட்சம் முதல் 78 லட்சம் பேர் இருப்பார்கள்.(சராசரியாக ஒரு வருடத்தில் சுமார் 18 லட்சம் பேர் பயிற்சி பெற்று திறன் பெற்று வேலையில அமரும் தகுதியுடன் இருப்பார்கள் என்கிறது விஷன் 2023). அறிவிப்பும் யதார்த்தமும் தமிழகத்தின் மாண்புமிகு அமைச்சர்களும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களும் மேசைகளைத் தட்டித் தீர்க்க, விதி 110ன் கீழ், ஜெயலலிதா, அம்மா திறன் வளர்ப்பு வேலை வாய்ப்புத் திட்டத்தை அறிவித்தார். திட்டம் 18 வயது முதல் 25 வயது வரை உள்ள பொறியியல் பட்டமும், பட்டயமும் பெற்றவர்களுக்குப் பொருந்தும். பெண்களுக்கு இடஒதுக்கீடு உண்டு. தனியார் நிறுவனங்களில் 25,000 பேருக்கு 6 மாதங்கள் பயிற்சி தரப்படும். பயிற்சியின்போது அவர்களுக்கு மாதம் ரூ.5,000 தரப்படும். பயிற்சி தரும் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு அரசு மாதம் ரூ.2,000 தரும். (குறைந்த கூலியில் வேலை வாங்கிக் கொள்ளும் முதலாளிக்கு அரசு மானியம் தரும்). மாதம் ரூ.2,000, 6 மாதங்கள், 25,000 பேருக்கு எனக் கணக்கிட்டால், அரசு, முதலாளிகள் கரும்புத் தின்னத் தரும் கூலி ரூ.30 கோடி. 6 மாதங்களுக்குப் பிறகு மாதம் ரூ.5,000 சம்பளத்தில் தொடர்வதா, அல்லது குறைந்த பட்சச் சம்பளம் தருவதா என்று முதலாளிகள் முடிவு செய்வார்கள். தமிழ்நாடு சிறப்பு காவல் இளைஞர் படை பற்றிய அறிவிப்பு வந்தது. மாதம் ரூ.7,500 வீதம் 10,500 இளைஞர்கள் வேலைக்கு எடுக்கப்பட்டனர். இந்த வேலையில் இருந்து இதுவரை, 2,500 பேர் வெளியேறிவிட்டனர். 25,000 + 10,500 + 36,396 எனப் பார்க்கும் போது, எல்லாம் சேர்த்து 71,896 பேருக்கு வேலை. விஷன் 2023 சொல்வதோ ஆண்டுக்கு 18 லட்சம்! தமிழ்நாட்டில் வேலை கிடைக்காத இளைஞர்களுக்கு உதவித் தொகைத் தரப்படுகிறது. பள்ளி இறுதி வகுப்பில் தோல்வி அடைந்தவர்களுக்கு மாதம் ரூ.100. அதில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களுக்கு மாதம் ரூ.150.மேல்நிலைப் பள்ளிப் படிப்பு தேர்ச்சி பெற்றிருந்தால் மாதம் ரூ.200. பட்டப் படிப்பு தேர்ச்சி பெற்றிருந்தால் மாதம் ரூ.300. 2013 - 2014ல் 1,00,870 பேர் ரூ.24 கோடி உதவித் தொகை பெற்றனர். (இந்த மாபெரும் தொகையைப் பெற இரண்டு ஆண்டுகள் வேலை கிடைக்காமல் இருந்திருக்க வேண்டும்!) 84,78,948 பேரில் 1,00,870 பேருக்கு உதவித் தொகை தரப்பட்டுள்ளது! அதற்கு ரூ.24 கோடி.6 மாதங்கள், 25,000 பேரிடம் வேலை வாங்கிக் கொள்ளும் தனியார் முதலாளிகளுக்கு அள்ளித் தரப்படும் தொகையோ ரூ.30 கோடி. நகரங்கள் உபரி மக்கள் வீசியெறியப்படும் குப்பைத் தொட்டிகள் ஆவது ஏன்? தமிழக கிராமப்புறங்களும் விவசாயமும் அழிகின்றன. விவசாயத்திற்கான உள்கட்டுமான வசதிகளைப் பெருக்க எந்த அக்கறையான முயற்சிகளும் எடுக்கப்படுவதில்லை. இந்தியாவில், தமிழ்நாட்டின் நிலப்பரப்பு 4%. நீர்வள ஆதாரங்கள் 3%. ஆனால், இந்தியாவில், தமிழ்நாட்டு மக்கள் தொகை 6%. அதாவது 7.21 கோடி. 2020க்குள் அரிசி தேவையை நிறைவு செய்ய சாகுபடிக்குக் கூடுதலாக 7 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலம் தேவை எனத் தமிழ்நாடு விவசாயப் பல்கலைக் கழக ஆய்வு சொல்கிறது. ஆனால், 1971 முதல் 2006 வரை, 6 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலம் சாகுபடியில் இருந்து வெளியேறிவிட்டது. 2006 முதல் கணக்குப் பார்த்தால் சாகுபடி நில அளவு இன்னும் சுருங்கும். மீத்தேன், அனல்மின் நிலையங்கள் விட்டுவைத்ததை நிலவர்த்தகம் விழுங்காமல் விட்டுவிடுமா? கல்வி நிலையங்கள் மருத்துவமனைகள் என நகர்மயமாதலும் தொழில்மயமாதலும் பாய்ச்சலில் முன்னேறு கின்றன. இடுபொருட்கள் விலை உயர்வு, கட்டுப்படியாகாத கொள்முதல் விலை என அடிமேல் அடி.தேவைப்படும் நேரத்தில் குறைந்த வட்டியில் கடன் கிடைப்பதும் குதிரைக் கொம்பு. விவசாயக் கூலியும் சொற்பத் தொகையே. விவசாயம், விவசாயம் சார்ந்த தொழில்களுக்கு தமிழக அரசு 2009ல் அறிவித்த குறைந்தபட்சக் கூலி நாளொன்றுக்கு ரூ.100. 2015ல் உயர்த்தப்பட்ட நாள் கூலி ரூ.146. நரேந்திர மோடி பதவியேற்றதிலிருந்து, கிராமப்புற வறுமை, வேலையின்மையின் தீவிரத்தை, சிறிது தணித்த தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தை நாசமாக்குகிறது. அதற்கு தமிழக அரசும் துணை போகிறது. கிராமம் வெளியே தள்ளுகிறது. நகரங்கள் கவுரவமான உற்பத்தித் துறை, சேவைத் துறை வேலைகளைச் சுலபமாகத் தந்து இழுத்துக் கொள்வதில்லை. டமநஏக்கு ஏற்ற டமகக இல்லை.கிடைத்தால் அது, குறைகூலி, தொடர்ச்சியற்ற, பாதுகாப்பற்ற, நிரந்தரமற்ற வேலையே.இல்லாவிடில் வேலையின்மை. பிரம்மாண்டமான எண்ணிக்கையில், முதலாளித்துவ உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்த முடியாத சேமப் பட்டாளம் (தஉநஉதயஉ அதஙவ) பெருகுகிறது. இது உபரி மக்கள் தொகையாகவும் மாறுகிறது. மொத்தத்தில், வேலையில்லாதோர் பெரும்பட்டாளத்தால் வேலை கிடைப்போரின் கூலி சரிந்து வீழ்கிறது. திருபெரும்புதூர் இருங்காட்டுக்கோட்டை ஒரகடம் சுங்குவார்சத்திரம் மண்ணூர் கூட்டு ரோடு தொழில் பகுதிகளில் என்னதான் நடக்கிறது? இந்தப் பகுதியில் ஹுண்டாய், செயின்ட் கோபேய்ன், ரெனோ நிசான், சாம்சங், டெல், பிரிட்ஜ்ஸ்டோன் போன்ற பன்னாட்டு நிறுவ னங்களும் அப்போலோ, ஜேகே டயர்ஸ்,     கார்ப ரண்டம், ஏசியன் பெயின்ட்ஸ், டெல்ஃபி டிவிஎஸ், இந்துஜா போன்ற இந்திய ஏகபோக நிறுவனங்களும் உள்ளன. நோக்கியா, பாக்ஸ்கான், பிஒய்டி நிறுவனங்கள் நடையைக் கட்டிவிட்டன. ஹுண்டாய் நமக்கு விசயங்களை விளக்கும். அனைத்து வகையான வேலை செய்பவர்களும், வெண்டார்களும், வருகையாளர்களும் சேர்ந்து ஹுண்டாய் உணவகத்தில் ஒரு நாளில் 22,000 பேர் சாப்பிடுகின்றனர். இதன் துணை யூனிட்டுகளோடு சேர்த்துப் பார்த்தால், இதுவே ஒரு தனி உலகம். இங்கு ஒரு மாதத்தில் 50,000 கார்கள் தயாராகின்றன. சராசரியாய் ஒரு கார் விலை ரூ.6 லட்சம் எனக் கொண்டால், அவற்றின் விற்பனை மதிப்பு ரூ.3,000 கோடி. இவற்றைத் தயாரிக்கும் மனிதர்களின் கதை எத்தகையது? நிரந்தரத் தொழிலாளி வகையில் 1,377 சீனியர் டெக்னிசியன்கள் மாதம் சுமார் ரூ.40,000  ஊதியம் பெறுகின்றனர். 928 ஜுனியர் டெக்னிசியன்கள் மாதம் சுமார் ரூ.26,000 ஊதியம் பெறுகின்றனர். 1,377 x 40,000 = 5,50,80,000 928 x 26,000 = 2,41,48,000 இரண்டும் சேர்த்து ரூ.7,92,28,000. (அ) டிப்ளமா ட்ரெய்னி 1,186 பேர் உள்ளனர். மாதச் சம்பளம் ரூ.11,000. இவர்கள் பெறும் மொத்தத் தொகை ரூ.1,30,46,000. (ஆ 1). அய்டிஅய் ட்ரெய்னி 426 பேர் உள்ளனர். மாதச் சம்பளம் ரூ.9,000. இவர்கள் பெறும் மொத்தத் தொகை ரூ.38,34,000. (ஆ 2). ஜெனரல் அப்ரன்டீஸ் 1975 பேர் உள்ளனர். இவர்களில் டிப்ளமா முடித்தவர்களுக்கு மாதம் ரூ.9,000, அய்டிஅய் முடித்தவர்களுக்கு மாதம் ரூ.8,000 தரப்படுகிறது. வசதி கருதி, அதிகபட்ச தொகையாக கணக்கிட்டால், இந்த 1975 பேர் பெறுவது 1975 ல 9,000 = ரூ.1,77,75,000. (ஆ 3). ஆ 1 + ஆ 2 + ஆ 3 = ரூ.3,46,55,000 (ஆ). ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் சுமார் 6,000 பேர் உள்ளனர். இவர்கள் மாதம் ரூ.10,000 முதல் ரூ.11,000 வரை சம்பளம் பெறுகின்றனர். 6000 x 11,000 = ரூ.6,60,00,000. (இ). (தொழிலாளர் எண்ணிக்கை, சம்பளம் போன்ற விவரங்கள், தொழிலாளர்களிடம் வாய் மொழியாக விசாரித்து அறிந்துகொண்டவை). அ, ஆ, இ என்ற மூன்று வகை தொழிலாளர்களின் மாதச் சம்பளம் ரூ.7,92,28,000 + ரூ.3,46,55,000 + ரூ.6,60,00,000 = ரூ.17,98,83,000. ரூ.17 கோடியே 98 லட்சத்து 83 ஆயிரம். இது மாத விற்பனை மதிப்பில் 0.6%அய் விடக் குறைவு. பிரிவு (ஆ) பயிற்சித் தொழிலாளர்கள், பிரிவு (இ) ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களை சேர்த்தால் வரும் எண்ணிக்கை 1,186 + 426 + 1975 + 6,000 = 9,587. சமவேலைக்கு சமக்கூலி கோட்பாடு அமலாகி, இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் மாதம் ரூ.20,000 கூடுதலாகப் பெற்றால் வரும் தொகை ரூ.19,17,40,000. இதனுடன் நிரந்தரத் தொழிலாளி பெறும் ரூ.7,92,28,000 சேர்த்தால் அதன் பிறகு வரும் தொகை ரூ.27,09,68,000. இந்தத் தொகையுடன் பிரிவு (ஆ) பயிற்சித் தொழிலாளர்கள், பிரிவு (இ) ஒப்பந்தத்   தொழிலாளர்கள் ஏற்கனவே பெறும் ரூ.10,06,55,000  சேர்த்தால் வரும் தொகை ரூ.37,16,23,000. இந்தத் தொகையைத் தந்தாலும் இது, மாத விற்பனை மதிப்பில் 1.25%க்குள்தான் வரும். தங்கம் வெட்டும் தொழிலாளிக்கு அவர் வெட்டிய தங்கம் கிடைப்பதில்லை.விலை உயர்ந்த பட்டை நெய்யும் தொழிலாளிக்கு பட்டுத் துணி கிடைப்பதில்லை. அடுக்கு மாடிக் கட்டிடம் கட்டும் தொழிலாளிக்கு அங்கு இடம் இருக்காது. மாறாக, சில செப்புக் காசுகள், கந்தல் துணிகள், நிலவறையின் மூலையில் ஓர் இடம்தான் கிடைக்கிறது என பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் மார்க்ஸ் எழுதினார். இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டின் பயிற்சியாளர்கள், ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் வண்ணவண்ணக் கனவுகளுடன் வேலையில் சேர்கிறார்கள். பயிற்சியாளர்களும் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களும் நிரந்தரப்படுத்தப்படுவதில்லை. நிரந்தரத் துன்பம் மட்டும் அனுபவிக்கிறார்கள். (ஹுண் டாயில் இதுவரை பல்லாயிரக்கணக்கான பயிற்சி யாளர்களும் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களும்  வெளியேற்றப்பட்டுள்ளனர்). எந்தத் தனிவெளியும் இன்றி 5 பேர், 6 பேர், சில நேரங்களில் 10 பேர் சேர்ந்து தங்கி சாப்பிடுகிறார்கள்.அறை வாடகை உயர்ந்து கொண்டே போகிறது. தரமான நல்ல உணவு கிடையாது.உடல்நலம் இல்லாதபோது நெருங்கியவர்கள் அண்மையும் ஆதரவும் கிடையாது.பருவத்தில் திருமணம் செய்ய முடியாது.வெந்ததைத் தின்று துன்பத்தில் வாடி, முடிந்த அளவு பணம் மிச்சம் செய்து வீட்டிற்கு அனுப்ப வேண்டும். அவர்கள் வெடிக்கக் காத்திருக்கும் எரிமலைகள். ஹுண்டாயின் நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள், இந்த முறை கணிசமான சம்பள உயர்வு பெற வேண்டும், பிஎம்டபிள்யு ஒப்பந்தத்தை அளவு கோலாகக் கொண்டு நகர வேண்டும், வேலை இழந்தவர்களை வேலைக்கு எடுக்க வைக்க வேண்டும் என்ற நியாயமான விருப்பங்கள் கொண்டுள்ளனர். கூடவே, பயிற்சித் தொழிலாளர்களுக்கும் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களுக்கும் சமவேலைக்கு சமஊதியம், பணி நிரந்தரம் கோரினால், ஹ÷ண்டாய் நிறுவனத்துக்கு அதை வழங்கும் ஆற்றல் உண்டு. வானம் இடிந்து விழுந்துவிடாது. ஹுண்டாய் தொழிலாளர்கள் வரலாற்றில் இடம் பிடிப்பார்கள். மோடி அரசும் பயிற்சியாளர் ஒப்பந்த முறையும் மோடி நல்ல நாட்கள் தருவார் என்று தொழிலாளர்கள் நிச்சயம் எதிர்ப்பார்க்க முடியாது. இந்தியாவின் மலிவான உழைப்பைப் பயன்படுத்த வாருங்கள் என்று, அவர், வெளி நாட்டு முதலீட்டாளர்களிடம் பகிரங்கமாக இந்திய இளைஞர்களின் உழைப்புச் சக்தியை   கூவி விற்கிறார். மோடி அரசாங்கம் நிரந்தர வேலை வாய்ப்புக்களை ஒழித்துக்கட்ட, தொழிலாளர் சட்டங்களை நீர்த்துப் போகச் செய்ய, பயிற்சியாளர் முறையை ஒப்பந்த முறையை பரவலாக்க  விரிவாக்க கடுமையான முயற்சிகள் மேற்கொள்கிறது. பயிற்சியாளர்கள் சட்டம் 1961க்கு என்ன திருத்தங்கள் தரலாம் என மோடியின் இரண்டு அமைச்சரவைக் கூட்டங்கள் சில பரிந்துரைகள் தந்துள்ளன.              இடம் பெயர்ந்த தொழிலாளர்களையும் பயிற்சியாளர்களாக்கலாம்.              பொறியியல் சார்ந்தவர்கள் மட்டுமல்லாமல் கலை அறிவியல் பட்டதாரிகளையும் பயிற்சியாளர்கள் ஆக்கலாம்.              பயிற்சி காலத்தை மூன்று ஆண்டுகளில் இருந்து அய்ந்து ஆண்டுகளாக உயர்த்தலாம்.              பகுதி திறன் பெற்ற தொழிலாளர்கள் குறைந்தபட்ச சம்பளத்தில் 70% முதல் 90% வரை உதவித் தொகை தரலாம்.              ஆண்டு விற்று முதல் ரூ.100 கோடிக்குக் கீழ் உள்ள முதலாளிகளுக்கு முதல் வருட பயிற்சியாளர் உதவித் தொகையை அரசே வழங்கலாம்.              வேலை வாய்ப்பு இருப்பதை உறுதி செய்ய, தொழிலாளர்களை நிரந்தரம் செய்யுமாறு முதலாளிகளை நிர்ப்பந்திக்க வேண்டாம்.              மோடி அரசு வேலை வாய்ப்பைப் பெருக்க கோடிக்கணக்கில் பயிற்சியாளர்களை ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களை அதிகரிக்கத் திட்டமிட்டு உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் என்ன நடக்கிறது? செயல்படாத அரசு, செயல்படாத முதலமைச்சர் என்ற வாதங்கள், முழு சித்திரத்தை, நிஜமான சித்திரத்தைத் தரவில்லை. மக்கள் கோரிக்கைகள், பிரச்சனைகளில் அரசு        எப்போதும்போல் குற்றமய அலட்சியத்துடன் செயல்படாமல் இருக்கிறது. பால் ஊழல் ரமணா பதவியைப் பறித்தது.அடுத்த ஊழலில் அக்ரி கிருஷ்ணமூர்த்தி கதை முடிந்தது.வெளியில் தெரிந்து நாறினால் கல்தா. மற்றபடி, அரசின் அமைச்சர் பெருமக்களின் ஊழலில், இந்த அரசு செயல்படும் அரசாகவே உள்ளது. நாடாளுமன்றத்தில் அஇஅதிமுக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், நிலம் கையகப்படுத்தும் விவசாயிகள் விரோத மசோதாவுக்கு ஆதரவாகவே வாக்களித்தனர். மக்களின் முதல்வர் ரயில்வே மற்றும் பொது நிதிநிலை அறிக்கைகளை வரவேற்கிறார். அருண் ஜெட்லி அம்மையாரை நேரில் சந்திக்கிறார்.நரேந்திர மோடி, அவருடைய பரபரப்பான வெளிநாட்டு பயணங்கள் மத்தியிலும் பிப்ரவரி 24 அன்று அம்மையாரின் 67ஆவது பிறந்த நாளுக்கு வாழ்த்து தெரிவிக்கிறார்.(மேற்கூறிய நிகழ்வு களுக்கும் சொத்துக் குவிப்பு வழக்குக்கும் வாசகர்கள் முடிச்சு போட்டால் அதற்கு நாம் பொறுப்பேற்க முடியாது). தமிழ்நாட்டில் மே மாதம் சர்வதேச முதலீட்டாளர் மாநாடு நடக்கவுள்ளது. அந்த மாநாட்டில் மட்டும் ரூ.1 லட்சம் கோடி முதலீடு ஈர்க்கப்படும் என்று ஓ.பன்னீர்செல்வம் சொல்கிறார். சிறகுகளுடன் பறக்கும் குதிரை மாநாட்டுச் சின்னமாக்கப்பட்டுள்ளது. (இறக்கைக் கட்டிப் பறந்துவிட்ட நோக்கியா, பாக்ஸ்கான், பிஒய்டி நிறுவனங்கள் நினைவுக்கு வருகின்றனவா?) பன்னீர்செல்வம் பாட்டுக்கு, தொழில் அமைச்சர் தங்கமணியும் தொழிலாளர் அமைச்சர் மோகனும் பக்கவாத்தியம் வாசித்து உள்ளனர். தங்கமணி தமிழ்நாட்டின் நல்ல விற்பனை பிரதிநிதியாகி, தமிழ்நாடு முதலீட்டாளர்களின் சொர்க்கம் என்கிறார். (நாணயத்தின் மறுபக்கம் தொழிலாளர்களுக்கு நரகம் என்றாகாதா?) தமிழ் நாட்டில் ஒரு நிமிடத்திற்கு ஒரு கார், 92 விநாடி களுக்கு ஒரு வர்த்தக வாகனம் தயாராகிறது என்கிறார். (தமிழக உழைக்கும் மக்கள் ஒரு நாளில் ஒரு மாதத்தில் எவ்வளவு சம்பளம் வாங்குகிறார்கள் என்பது பற்றி மாண்புமிகுக்களுக்கு என்ன அக்கறை இருக்க முடியும்?). தொழிலாளர் அமைச்சர் மோகன் என்ன செய்தார்? 10.08.2012 அன்று அரசாணை எண் 256 மூலம் தமிழக அரசு தானுந்து உற்பத்தித் தொழிலை (ஆட்டோமொபைல் மேனுபேக்டரிங் தொழிலை) பொது பயன்பாட்டு சேவை என அறிவித்தது.ஹ÷ண்டாயுடன் போட்ட புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் அந்த நிறுவனத்தை பொது பயன்பாட்டு சேவையாக அறிவிப்பதாக தான் ஒப்புக்கொண்டுள்ளதாகச் சொன்னது. 6 மாதங்களுக்குப் பிறகு அந்த ஆணை   நீட்டிக்கப்படவில்லை. சட்டப்படி, ஒரு நிறுவனத்தை பொது பயன்பாட்டு சேவையாக அறிவிக்க முடியாது; ஒரு தொழிலைத்தான் அறிவிக்க முடியும். பொது பயன்பாட்டு சேவையில் சட்ட பூர்வமாக வேலை நிறுத்தம் சாத்தியம் இல்லை. பொது அவசரமோ, பொது நலனோ இருந்தால் மட்டுமே ஒரு தொழிலை பொது பயன்பாட்டு சேவை என அறிவிக்க முடியும்.   ஆட்டோமொபைல் உற்பத்தித் தொழிலில் 10.08.2012 தேதிய அரசாணை போடப்பட்டு 6 மாதங்களுக்குப் பிறகு, அந்தத் தொழிலை பொது பயன்பாட்டு சேவை என அறிவிக்க, பொது நலன் பொது அவசரம் இருந்ததாகத் தமிழக அரசே கருதாததால்தான் அந்த ஆணையின் காலம் நீட்டிக்கப் படவில்லை. இப்போது ரகசியமாக, அவசர அவசரமாக 03.12.2014 அன்று தமிழக அரசு அரசாணைகள் 144 மற்றும் 331 மூலம் ஆட்டோ காம்பனன்ட்ஸ் மேனுபேக்சரிங் இன்டஸ்ட்ரீசை பொது பயன்பாட்டு சேவை ஆக்கியுள்ளது. இதற்கான அறிவிப்பாணையை 24.12.2014 அன்று வெளியிட்டது. மக்களின் முதல்வர் ஆலோசனைப்படி, தொழிலாளர்கள் மேல் போர் தொடுக்க பொது பயன்பாட்டு சேவை அறிவிப்பு வெளியிட்டுள்ளோம் என்று     அஇஅதிமுககாரர்கள் எங்கும் டிஜிட்டல் பேனர்கள் வைக்கத் தயாரில்லை. இது, சர்வதேச முதலீட்டாளர்களுக்கு தமிழக அரசு தந்துள்ள சமிக்ஞை. நாங்கள் முதலாளிகள் பக்கம்தான் என்பதை இதன் மூலம் உறுதி செய்துள்ளனர். 1947 முதல் 2015 வரை இல்லாத பொது நலன் பொது அவசரம் இப்போது வந்துவிட்டது! எம்ஆர்எஃப், டிவிஎஸ், டைமன்ட் செயின், பிரிக்கால், ஹுண்டாய், அதன் துணை   நிறுவனங்கள் மற்றும் பிற நிறுவனங்களில் வேலை செய்கிற சில லட்சம் தொழிலாளர்களின் வேலை நிறுத்த உரிமை சட்ட விரோதமாகவும் அநியாயமாகவும் பறிக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழக அரசு முதலீட்டாளர்களுக்கு ஆதரவாக, மத வாத சாதிய ஆணாதிக்க சக்திகளுக்கு ஆதரவாக, ஊழலுக்கு ஆதரவாக, மக்களுக்கு எதிராக செயல்பட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. பகத்சிங் தூக்கிலேற்றப்பட்ட மார்ச் 23 அன்று திருபெரும்புதூரில் தமிழக இளைஞர்களும் தொழிலாளர்களும் உறுதியேற்பு மார்ச் 23 1931 அன்று, பகத்சிங், ராஜகுரு, சுக்தேவ், பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களால் தூக்கில் போடப்பட்டார்கள். அவர்கள், காந்தி யிடம், காங்கிரசிடம், நாடு சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, அது முதலாளிகளுடைய, நிலப்பிரபுக்களுடைய நாடாக இருக்கக் கூடாது, வெள்ளை எசமானர்களுக்குப் பதில் பழுப்பு நிற எசமானர்களிடம் அதிகாரம் மாறி என்ன பயன் என்று  கேள்வி எழுப்பி விவாதித்தார்கள். 2015 மார்ச் 23லும், இந்த நாடு பண மூட்டைகளுக்கு முதலாளிகளுக்கு ஊழல் அரசியல்வாதிகளுக்கு சாதிமத சக்திகளுக்குச் சொந்தமானதல்ல, தொழிலாளர்களுக்கு இளைஞர்களுக்கு மக்களுக்குச் சொந்தமானது என முழங்க வேண்டிய சூழலே நிலவுகிறது. நாயை, பன்றியை இழுப்பதுபோல, தொழிலாளியை, தரதரவென இழுத்த என்விஎச் கொரிய முதலாளி கைது செய்யப்படவில்லை. ஆனால், அவரது தொழிற்சாலையும் அவரது சக முதலாளிகளின் தொழிற்சாலைகளும் பொது பயன்பாட்டு சேவை, அங்கு வேலை நிறுத்தங்கள் கூடாது என்கிறது தமிழக அரசு. புரட்சிகர இளைஞர் கழகம், மார்ச் 23 அன்று திருபெரும்புதூரில், கொத்தடிமைக் கூடாரங்களைத் தகர்த்திட அறைகூவல் விடுத்து நடத்தும் பொதுக் கூட்டத்தில், இகக மாலெ பொதுச் செயலாளர் தோழர் திபங்கர் பட்டாச்சார்யா கலந்துகொள்கிறார். பகத்சிங்கின் வாரிசுகளே, தோழர்களே, மூலதனத்தின் ஆதிக்கத்துக்கு சவால்விட மார்ச் 23 அன்று திருபெரும்புதூரில் அணிதிரள்வோம்.

...Full Text

தமிழ்நாட்டில் மார்ச் 8

2015 மார்ச் 8 போல், ஒரு சர்வதேச உழைக்கும் பெண்கள் தினத்தை இதுவரை தமிழ்நாடு பார்த்திருக்கிறதா? மார்ச் 8க்கு முன் சில நாட்களும் அதையடுத்த சில நாட்களும் நடக்கின்ற பெண்கள் மீதான தாக்குதல்களும் பெண்கள் பிரச்சனைகளில் கருத்துச் சுதந்திரம் மறுக்கப்படுவதும், இந்தக் கேள்விக்கு இல்லை என்ற பதில் தரக்கூடும். மார்ச் 8 அன்று வழக்கம்போல் எல்லா தலைவர்களும் வாழ்த்துச் சொன்னார்கள். ஊழல் வழக்கில் சிறை சென்று, பதவியிழந்த முன்னாள் முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா, ஊழல் வழக்கில் திகார் சிறையில் நூறு நாட்களுக்கும் மேல் கழித்த கனிமொழி, கவுரவக் கொலைகளை நியாயப்படுத்தும்விதம் பேசுகிற, செயல்படுகிற ராமதாஸ், பெண்கள் ஆண்களுக்குக் கீழானவர்கள் என்று சொல்லும் மனு தர்மத்தை உயர்த்திப் பிடிக்கும் பாஜகவின் மாநிலத் தலைவர் தமிழிசை என தமிழக பெண்களுக்கு வாழ்த்துக்கள் குவிந்தன. மார்ச் 8 பற்றி ராமதாஸ் ஒரு புதிய விளக்கமே தந்து, குடும்பத்து பெண்கள் படும் துன்பம் பற்றி அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தார். ஜெயா தொலைக்காட்சியில் பல்வேறு துறைகளிலும் வெற்றிகரமான செயல்பாடுகளை வெளிப்படுத்திய பெண்கள் பெண்ணுரிமை பற்றி பேசினார்கள். நல்லது, நன்றி, மகிழ்ச்சி என்று சொல்ல முடியவில்லை.தனது மகள் யாரையோ காதலித்த குற்றத்துக்காக, அந்த 21 வயது பெண்ணை நடுவீதிக்குக் கொண்டு வந்து, அனைவரும் பார்க்க தந்தை அடித்து உதைத்த சம்பவம் நெஞ்சை அடைக்கும் அளவுக்கு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்தக் கொடும் சம்பவம் நடந்தது பெங்களூருவில். ஆனால், அந்தத் தந்தை மதுரையைச் சேர்ந்த ஒரு காவல்துறை துணை ஆய்வாளர். அந்தப் பெண்ணுக்கு பாடம் கற்பிக்க அப்படிச் செய்தாராம். இந்த காவல்துறை அதிகாரி, அவரது காவல்நிலையத்துக்கு, பெண்கள் மீதான வன்முறை புகார் வந்தால், மனைவியை கணவனோ, அண்ணன் தங்கையையோ, தம்பி தமக்கையையோ தாக்கியதாக புகார் வந்தால் எப்படி அணுகுவார்? அந்தப் பக்கமாக வந்த இரண்டு பெண்கள் அந்தப் பெண்ணை தற்காலிகமாக காப்பாற்றியிருக்கிறார்கள்.பாதிக்கப்பட்ட பெண் புகார் தரவில்லை. அப்பட்டமாக, அனைவரும் பார்க்க, சர்வ சாட்சியங்களும் நிரூபிக்கக் கூடிய, தண்டனைக்கு உரிய குற்றத்தில் ஈடுபட்ட அந்த காவல்துறை அதிகாரி பாதுகாக்கப்பட்டுவிட்டார். சம்பவம் நடந்தது எங்கேயோ. புகாரும் தரப்படவில்லை.அவர் தமிழ்நாட்டில் நெஞ்சு நிமிர்த்தி காவல் நிலையத்துக்கு பணிக்கும் செல்வார்.இது போன்ற தந்தைகள் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பு என்று ராமதாஸ் போன்றவர்கள் சொல்கிறார்கள். அந்த காவல்துறை அதிகாரியைக் கண்டித்து குறைந்தபட்சம் ஓர் அறிக்கை, குறைந்தபட்ச துறைரீதியான நடவடிக்கை என இருந்தால் தமிழ்நாட்டின் பெண்களுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படும். ஆனால், ஜெயலலிதா மவுன விரதத்தில் இருக்கிறார். அவர் ஆணையிட்டால்தான் முதலமைச்சர் பன்னீர் செல்வம் சுண்டுவிரலைக் கூட அசைப்பார். தாக்கக் கூடியவர்களிடமே தஞ்சம் புகவேண்டிய நிலைமையில் இருந்து தமிழ்நாட்டின் பெண்களை பாதுகாப்பது பற்றி ஜெயலலிதாவுக்கோ, பன்னீர்செல்வத்துக்கோ அக்கறை இல்லை. சரிகா ஷாவை பலி கொடுத்த பிறகுதான், அதையடுத்து நடந்த போராட்டங்களால்தான் பாலியல் சீண்டலுக்கு எதிரான சட்டத்தை தமிழ்நாட்டு பெண்கள் பெற்றார்கள். அப்போதும் அஇஅதிமுக ஆட்சிதான் நடந்துகொண்டிருந்தது. ஜெயலலிதாதான் முதலமைச்சர். அன்று பாலியல் சீண்டலாக இருந்தது இன்று பல்வேறு பரிமாணங்கள் பெற்று வளர்ந்து திராவக வீச்சு வரை வந்துவிட்டது. பேருந்துக்காக காத்திருந்த மாணவியை தலையில் குட்டி கிண்டல்   செய்திருக்கிறார்கள். அவமானம் தாங்காமல் தன்னை எரித்துக் கொண்டுவிட்டார் அந்தச் சிறுமி. முந்தைய திமுக ஆட்சிகளில் நடந்த தவறுகளை எல்லாம் மாற்றி ஜெயலலிதா நல்லாட்சி நடத்தினார், இப்போதும் அவர் வழிகாட்டுதலில் நல்லாட்சி நடக்கிறது என்கிறார்கள்       அஇஅதிமுககாரர்கள். அவர்கள் ஆட்சியில் போடப்பட்ட ஒரு சாதாரணமான சட்டம் கூட அமலாகாமல் ஒரு மாணவி தற்கொலை செய்து கொள்ளும் நிலைக்குத் தள்ளப்படும்போது அங்கு நல்லாட்சி நடப்பதாகச் சொல்லப்படுவதை யாரும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. தாலி பெண்ணுக்கு வேலியல்ல, அடிமைச் சங்கிலி என்று தமிழ்நாட்டில் என்றோ பெரியார் சொல்லி, பலரும் ஒப்புக்கொண்டு தாலியில்லாத திருமணங்களை தமிழ்நாடு பார்த்துவிட்டது. இன்று தாலி வேண்டாம் என்று சில பெண்கள் சொன்ன நிகழ்ச்சியின் முன்னோட்டத்தைக் கூட சகித்துக் கொள்ளாத நிலை தமிழ்நாட்டில் உருவாகிவிட்டது. ஜெயலலிதா தலைமை   தாங்கும் அஇஅதிமுகவே குட்டி பாஜகதான், தமிழ் நாட்டுக்கு தனியாக பாஜக தேவையில்லை என்று கம்யூனிஸ்டுகள் சொல்லி வந்தது இப்போது நடைமுறையில் மீண்டும் ஒரு முறை நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்து இளைஞர் சேனா என்ற அமைப்பு திடீரென்று முளைத்து அந்த நிகழ்ச்சியையே ரத்து செய்யும் சூழலை உருவாக்கிவிட்டது. நாங்கள்தான் குண்டு வைத்தோம் என்று பெருமையுடன் சொல்லி கைதாகியிருக்கிறார்கள். தாக்குதலுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டது ஊடகச் சுதந்திரம் மட்டுமல்ல. பெண்கள் தங்கள் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தும் உரிமையும்தான் பறிக்கப்பட்டுள்ளது. மார்ச் 8 அன்று அந்த நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்பாகியிருக்க வேண்டும்.       நடக்கவில்லை.அந்த நிகழ்ச்சி நடப்பதை உறுதிப் படுத்த அரசு தரப்பில் இருந்து எந்த         நடவடிக்கையும் இல்லை. நிகழ்ச்சி ரத்து செய்யப்பட்ட பிறகு குண்டுவெடிப்புச் சம்பவம் நடந்துள்ளது. இப்போதும் சில சம்பிரதாய கைது நடவடிக்கைகள் நடந்துள்ளன. கருத்துச் சுதந்திரத்தைக் பாதுகாக்கும் அரசியல் சாசனக் கடமையில் இருந்து தமிழக அரசு மீண்டும் ஒரு முறை தவறியுள்ளது. அரசு, பிற்போக்கு சக்திகள்பால் மென்மையான அணுகுமுறையையே மேற்கொள்கிறது. கொங்குநாட்டுப் பெண்களை கதைகள் எழுதி சிறுமைப்படுத்துகிறார்கள் என்று சத்தம் போடுகிற சிலர் அங்கே நிலவுகிற சுமங்கலித் திட்டத்தில் சிறுமிகள் கருகிப் போவதைப் பற்றி பேச மறுக்கிறார்கள். அந்த கொத்தடிமைத் திட்டத்தில் பிற மாவட்டச் சிறுமிகள் மட்டுமின்றி கொங்குநாட்டுச் சிறுமிகளும்தான் அல்லலுறுகிறார்கள். அங்கு கடுமையான உழைப்புச் சுரண்டலுடன் பணியிடத்தில் பாலியல் சீண்டல் முதல் பல்வேறு பிரச்சனைகளை அந்தச்   சிறுமிகள் எதிர்கொள்கிறார்கள். புதிய தலைமுறை அலுவலகத்தில் குண்டு வீசியவர்கள், எங்கள் பெண்களை சுரண்டுகிறார்கள் என்று சொல்லி அந்த நிறுவனங்கள் மீது சாதாரண     குற்றச்சாட்டாவது எழுப்பியிருக்கிறார்களா? கொங்கு நாட்டு தன்மானச் சிங்கங்களுக்கு இன்னொரு கேள்வி. உறவுகளை   அவமதிக்கிறார்கள் என்று தார்மீகச் சீற்றம் காட்டிய நீங்கள்,  மேற்கு மாவட்டங்களில் உள்ள தனியார் மருத்துவமனைகளில் கருமுட்டை விற்பனை நடப்பது பற்றி ஏன் மவுனம் காக்கிறீர்கள்? உங்களுக்குத் தெரியாது என்று நீங்கள் சொல்ல முடியாது.ஆனந்தவிகடன், நக்கீரன் போன்ற ஜனரஞ்சகப் பத்திரிகைகள் அதுபற்றி விவரமான செய்திக் கட்டுரைகள் வெளியிட்டிருந்தன. நீங்கள் அந்த மருத்துவமனைகளுக்குச் சென்று எங்கள் பெண்களின் உடல்களை விற்பனை பொருட்கள் ஆக்காதீர்கள் என்று ஏன் கேட்கக் கூடாது? உங்கள் பார்வையில் கருமுட்டைதான் எவ்வளவு புனிதமானது? அதை விலை பேசுகிறார்களே, உங்கள் ரத்தம் கொதிக்கவில்லையா? 2011க்குப் பிறகான அஇஅதிமுக ஆட்சியில் மட்டும் 4,697 பெண்கள் பாலியல் வன்முறைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டிருப்பதாக ராமதாஸ் தகவல் தருகிறார். இதற்கு மது காரணம் என்கிறார். மது மட்டும் காரணம் அல்ல, ராமதாஸ் அவர்களே, இளவரசன் பிணமானதற்கு முன்னும் பின்னும் நீங்கள் நடத்திய அரசியலும் காரணம். தமிழக அரசின் குற்றமய அலட்சியமும், நீங்கள் வெளிப்படுத்திய சாதியாதிக்க, ஆணாதிக்கக் கருத்துக்களும் சேர்ந்துதான் தமிழகத்தின் காவல்துறை அதிகாரி ஒருவரை, ஒரு தந்தையாக தனது கடமையை செவ்வனே செய்ய தூண்டியுள்ளது என்பதை உங்களால் மறுக்க முடியாது. முகேஷ் சிங் வெளிப்படுத்தியுள்ள கருத்துக்கள் பெண்கள் பாதுகாப்பு பற்றிய அச்சத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன என்கிறார் ராமதாஸ். ராமதாசும் அதே கருத்துக்களுக்குச் சொந்தக்காரர்தான். ஆணாதிக்க, சாதியாதிக்க, பிற்போக்கு, இருட்டடிப்பு சக்திகளுடன் சேர்ந்து கொண்டு அரசு என்னதான் ஆட்டம் போட்டாலும் சமூகத்தின் முன்னோக்கிய பயணத்தை பின்னோக்கித் திருப்புவது அவ்வளவு எளிதல்ல. பெண்களை வீட்டுக்குள் பூட்டும் கருத்துக்களை அவர்கள் வலிந்து திணித்துக் கொண்டிருக்கும் சூழலில், தமிழ்நாட்டில் பாலியல் வன்முறை வழக்கில், குற்றவாளிக்கு பிணை வழங்கக் கூடாது என்று பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணே நீதி மன்றத்தில் வாதாடியிருக்கிறார். இதுபோன்ற பெண்கள் நம்பிக்கை தருகிறார்கள்.களங்கம், அவமானம் என என்னதான் சொல்லப்பட்டாலும், பாலியல் வன்முறை ஒரு குற்றம், அதைச் செய்த குற்றவாளி தப்பித்துவிடக் கூடாது என்று துணிச்சலே உருவமாய் அந்தப் பெண் நீதிமன்றம் வந்திருக்கிறார். அவர்கள் அனைவரையும், பாதிக்கப்பட்ட பெண், பாரதி சொன்னது போல் முகத்தில் உமிழ்ந்திருக்கிறார் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். மார்ச் 8ன் போராட்ட உணர்வை, தான் செய்தே தீர வேண்டிய விதத்தில், அந்தப் பெண் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். இதுதான் மார்ச் 8ன் போராட்ட உணர்வு என்று அந்தப் பெண்ணுக்கு தெரியாமல் இருக்கக் கூட வாய்ப்புள்ளது. ஆனால், நாடு முழுவதும் முற்போக்கு சக்திகள் நடத்துகிற போராட்டம், சமூகம் ஒட்டுமொத்தமாக எட்டியுள்ள வளர்ச்சியின் கட்டம் அந்தப் பெண்ணை பழையன கழிக்கச் செய்திருக்கிறது. ஓர் ஆவணப் படத்தை, ஒரு தொலைக்காட்சி விவாதத்தை தடுத்து நிறுத்தி விட்டால், ஜனநாயகம், சுதந்திரம், மாற்றம் விரும்பும், பெண்களின் முன்னேறுகிற போராட்டப் பயணத்தை தடுத்துவிட முடியாது. இந்து இளைஞர் சேனாவினர் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். தாலியைச் சுமப்பதால் ஒரு பெண் அடிமையாக இருக்கிறாள் என்று புரிந்துகொள்வார்களானால் அவர்கள் முட்டாள்களின் சொர்க்கத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளில் சற்றும் தளராமல் செயல்படுகிற அஇஅதிமுக அரசு, தமிழக மக்களின், பெண்களின் ஜனநாயக உரிமைகளை, வாழ்வாதார உரிமைகளை, அரசியல் சாசன உரிமைகளைப் பாதுகாக்கத் தவறினால், நீதிமன்றத்தில் மட்டுமின்றி மக்கள் மன்றத்திலும் தண்டிக்கப்படும்.

...Full Text

பாசிசம்: சம காலப் புரிதலும் சவால்களும்

ஒவ்வொன்றும் ஒரு விதம் பாசிசம் நாசிசம் என்ற சொற்கள் 1930 களில் 1940களில்தான் உலகிற்கு அறிமுகமாயின. மார்க்சிய - லெனினியம், மூர்க்கமாக முன்னேறும் ஏகாதிபத்தியத்தோடு தொடர்புப் படுத்தியே, அன்று பாசிசத்தை விவரித்தது. மார்க்சிய -லெனினியம், உயிரற்ற மூடுண்டு போன விஷயம் அல்ல; அது ஒரு வற்றாத ஜீவ ஊற்று. 1930 - 1940 காலத்தோடு, சமூக வாழ்வும் வரலாறும் உறைந்து நின்றுவிடவில்லை. ஜெர்மனி - ஹிட்லர், இத்தாலி - பெனிட்டோ முசோலினி ஜோடிகளுடன் ஆசியாவின் ஜப்பானும் பாசிஸ்ட்களாக அடையாளம் காணப்பட்டனர். அவையும் ஒரே சீரான தன்மைகள கொண்டவை அல்ல. அந்தக் காலத்திலேயே, ஸ்பெயினில் பிரான்சிஸ்கோ பிராங்கோ, போர்ச் சுகல்லில் அந்தோனியோ டி ஒலிவெய்ரோ சலேசார், ஹங்கேரியில் மிக்கோலஸ் ஹோர்சி, ருமேனியாவில் அயன் அன்டலோஸ்கு என்ற பாசிச சர்வாதிகாரிகளும் இருந்தனர். பின்னர், கீழை நாடுகளிலும், ஆசிய, தென்அமெரிக்க நாடுகளிலும் பாசிஸ்ட் ஆட்சிகள் இருந்துள்ளன. இந்தோனேஷியா சிலி ஆகிய நாடுகளை அடையாளப்படுத்த முடியும். அவசர நிலைப் பிரகடன கால இந்திரா ஆட்சி, சிறீலங்காவின் ராஜபக்சே ஆட்சி ஆகியவற்றையும் பாசிஸ்ட் ஆட்சிகளாகக் காட்டமுடியும். இப்போதைய சங் பரிவாரின் அங்கமான பாஜகவின் நரேந்திர மோடியின் ஆட்சியை, பெருந்தொழில்குழும மதவெறி (கார்ப்பரேட் கம்யூனல்) பாசிஸ்ட் ஆட்சி என அழைக்கலாம்.

வேறுபாடுகள் தாண்டிய அடிப்படையான ஒற்றுமை

சுவையான ஒரு முரணுடன் (துணைத் தலைப்புடன்) துவங்கலாம்.வேற்றுமைகளில் ஒற்றுமையை நிராகரிப்பது, பாசிஸ்ட்களின் பொதுப் பண்பு. பாசிஸ்ட்களும் கூட,         முதலாளித்துவ அமைப்புபற்றி அதில் உள்ள ஊழல் போன்ற விஷயங்கள் பற்றி காரசாரமாக விமர்சிப்பது, தேச மக்களின் வளமான வருங்காலம் பற்றிப் பேசுவது போன்றவற்றைச் செய்வார்கள். ஹிட்லரின் கட்சியின் பெயரில், ‘தேசிய’‘சோசலிஸ்ட்’ என்ற சொற்கள்      இருந்தன. ஆனபோதும், சாராம்சத்தில், பாசிச ஆட்சிகள் அனைத்துமே, தனிச் சொத்தின் பாதுகாவலர்களே. வருமானங்கள் மற்றும் செல்வங்களை, ஆகக் குறைவான சிலர் கைகளில் குவிக்கும், ஏகப்பெரும்பான்மை மக்களிடம் இருந்து பறிக்கும், சமூக அமைப்பிற்கு பொருளாதாரத்திற்கு, அரசியல்ரீதியாகத் தலைமை தாங்குவார்கள். அடிப்படை ஒற்றுமை, இந்த படுமோசமான, பாரதூரமான பொருளாதார மறுவிநியோகத்துடன் தொடர்புடையதாகும். நாட்டுப்பற்று தேசியம் தேச நலன் தேசப் பெருமிதம் தேசப் பாரம்பரியம் எனக் கொடி பிடிப்பார்கள். இன நிற மொழி சாதி மத அடிப்படைகளிலான ஆதிக்க வாதத்தை (சாவுனிசம் - டாமினேஷன்), ‘நாம் எதிர் அவர்கள்’ என்ற சமன்பாட்டைக் கட்டமைத்து, சமூகப் பதட் டத்தை சமூகப் பிளவுகளை உருவாக்குவார்கள்; அவற்றின் துணை கொண்டு, அவற்றின் மீது நின்று கொண்டு, ஒரு வலுக்கட்டாயமான ஒழுங்கை ஒற்றுமையைத் திணிப்பார்கள். துப்பாக்கி தடி கொண்டு என்று மட்டுமல்லாமல், சமூகத்தின் சிந்தனையின் மீது மேலாதிக்கத்தை தற்காலிகமாக வென்று நிறுவவும் செய்வார்கள். ஆனால், வெவ்வேறு நாடுகளின் வெவ்வேறு வரலாற்றுக் கட்டங்களின் தன்மைகளை, கூறுகளைப் பெறுகிற பாசிசம், முதலாளித்துவ நெருக்கடி முற்றும் போது, நெருக்கடியிலிருந்து மீளும் முயற்சியில, ஆளும் வர்க்கங்களின் ஆகப் பிற்போக்கான பிரிவினர் உந்தித் தள்ளும் அரசியல் பதில்வினையாகவே, எப்போதும் இருந்துள்ளது. பாசிசத்திற்கும் நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்திற்கும் தேர்தல்களுக்கும் தொடர் பில்லை எனக் கருதுவது, அரசியல்         அறியாமையே. (நாடாளுமன்ற ஜனநாயகமே, ஏகப் பெரும்பான்மை உழைக்கும் மக்கள் வாக்குகளுடன், முதலாளிகளுக்காக ஆட்சி நடத்துகிற, முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரம்தான்). 534 நாடாளுமன்ற இடங்களில் 282 இடங்களை வென்றும் கூட பாசிசம் ஆட்சிக்கு வரும். சமகால உலகில், அய்க்கிய அமெரிக்கா தலைமை தாங்கும் ஒரு ‘சர்வதேச அளவிலான பயங்கரவாத எதிர்ப்புப் போர்’ நீடிக்கும்  போது, வன்மையான அரசு கடுமையான சட்டங்கள் (ஏஅதஈ நபஅபஉ ஏஅதநஏ கஅரந) அடிப்படையிலேயே ‘ஜனநாயக ஆட்சிகள்’ நடை பெறும்; அங்கு பாசிசக் கூறுகளின் ‘அளவு’ மாற்றம், ஒரு கட்டத்தில், முழுமையான பாசிச அரசு என்ற ‘பண்பு’ மாற்றமாக மாறும். அளவு மாற்றம் பண்பு மாற்றமாகிறது என்பது சரியே என்றாலும், இந்தப் புதிய பிரும்மாண்டமான ‘அளவும்’, இந்தப் புதிய ‘பண்பும்’ கூட, சமூகம் இதுவரை சந்தித்திராத கொடூரங்களை அரங்கேற்றும் என்பதும், அவற்றை எதிர் கொள்ள, வழக்கத்திற்கு மாறான பதில்வினைகள் தேவை என்பதும், கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கவையாகும். தகவல் தொழில்நுட்பம், தொலை தொடர்பு, சமூக ஊடகங்கள் பரந்து விரிந்துள்ள உலகில், நாடாளுமன்ற ஜனநாயக மரபுகள் பழகிப் போயுள்ள உலகில், ஒரு முழு முற்றூடான பாசிச ஆட்சி, அப்படியே நீடிப்பதும் மிகவும் கடினமாகும். முதலாளித்துவ நெருக்கடி              கருவான முதலாளித்துவப் பொருளாதாரங்கள், மெதுவான வளர்ச்சி, அதிகரிக்கும் வேலை இன்மை, குறை வேலை வாய்ப்பு, வீணாக்கப்படும் உற்பத்தி ஆற்றல் ஆகியவற்றால் குறிக்கப்படும் நீண்ட கால தேக்கத்தைச் சந்திக்கின்றன. வளர்ச்சி விகிதம் என்பதில் ஒரு நீண்டகால சரிவுப் போக்கு தொடர்கிறது. வருமான மற்றும் செல்வ ஏற்றத்தாழ்வு, மலைக்கும் மடுவுக்கும் இடையிலானதாக மாறிவிடுகிறது.              தேக்கமும் ஏற்றத்தாழ்வும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று உருவாகி ஒன்றை ஒன்று பலப்படுத்தவும் செய்கின்றன.              வால் ஸ்ட்ரீட்டைக் கைப்பற்றுவோம் இயக்கம், முதலாளித்துவப் பொருளாதாரத்தின், அசிங்கம் பிடித்த ரகசியங்களை வெளியே கொண்டு வந்துள்ளது. வருமான, செல்வ ஏற்றத் தாழ்வுகள் பாரதூரமாய் அதிகரிக்கின்றன என்ற விவரங்கள் இதற்கு முன்பும் கிடைத்தனதான் என்றபோதும், இப்போது 99% எதிர் 1% இயக்கத்திற்குப் பிறகு, அவை, போதுமான ஊடக, சமூக ஊடக கவனம் பெறுகின்றன. சில விவரங்கள்              எக்கனாமிக் பாலிசி இனிஷியேடிவ் - பொருளாதார கொள்கை முன்முயற்சி அமைப்பு 1979 முதல் 2013 வரை உற்பத்தித் திறன் உயர்வு 68.9% இருந்தும், தனியார் துறையின் 80% உற்பத்தித் தொழிலாளர்களின் வருமானம் 8% மட்டுமே உயர்ந்தது என்கிறது.              அய்க்கிய அமெரிக்காவின் மக்கள் தொகை 32 கோடி.இதில் வயது வந்தோர் 26 கோடி.அவர்களில் 1% என்பது 26 லட்சம். 0.1% 2.6 லட்சம். 0.01% 26,000 பேர் ஆகும்.              13 கோடி பேரின் வருமானத்தை செல்வத்தை 400 பேர் வைத்துள்ளனர்.              1950 முதல் 1970ல் சமூகத்தின் கடைநிலை 90% சம்பாதிப்பவர்கள், 1 டாலர் கூடுதலாகச் சம்பாதித்தபோது, மேல் நிலை 0.01%, அதாவது சுமார் 14,000 குடும்பங்கள் 162 டாலர்கள் சம்பாதித்தனர். அதாவது 162 மடங்கு ஏற்றத்தாழ்வு. இதே ஏற்றத்தாழ்வு 1990 - 2002 காலகட்டத்தில் 18,000 மடங்கானது. அய்ரோப்பாவில் சில விளைவுகள் ஏற்றத்தாழ்வுகள், ஒட்டுமொத்த தேக்கத்தை ஆழப்படுத்தி தீவிரமடைய           வைத்துள்ளன.ஸ்பெயின் கிரீஸ் இங்கிலாந்து பிரான்ஸ் போன்ற அய்ரோப்பிய நாடுகளில் கரத்தாலும் கருத்தாலும் உழைப்பவர்கள், போர் எதிர்ப்பாளர்கள் பல லட்சங்களில் அணி திரள்கிறார்கள். அதே நேரம், கிரீஸ், இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, சுவிட்சர்லாந்து, ஏன், நார்வே ஸ்வீடன் டென்மார்க் போன்ற நாடுகள் உட்பட, இசுலாமிய எதிர்ப்பு, அகதிகள் எதிர்ப்பு மனோ நிலை பரவி வருகிறது. அய்ரோப்பா நெடுக இசுலாமியப் பெண்கள் பொது வெளிகளில் பர்தா அணியக் கூடாது, மசூதிகளில் இருந்து வெளியில் கேட்குமாறு ஓதக் கூடாது என்ற நிர்ப்பந்தங்கள் அதிகரித்து வருகின்றன. அதிகார பூர்வமாகி வருகின்றன. ஓரஞ்சாரம் விளிம்பு நிலை என்ற நிலை மாறி, பாசிஸ்ட்கள் நாஜிக்கள் என்ற அவப்பெயர்கள் தாண்டி, அவர்கள், அரசியல் மய்யத்திற்கு வந்துள்ளனர். ‘தேசிய வாதிகள், தேச பக்தர்கள்’ ஆகியுள்ளனர். முன்னாள் கிழக்கு ஜெர்மனியின் டிரெஸ்டன் நகரில், கிறிஸ்துமஸ் பாடல்களை         பாடிக்கொண்டு, 17,000 பேர், ‘மேற்குலகம் இசுலாமியமயப்படுத்தப்படுவதற்கெதிரான அய்ரோப்பியர்கள்’ என்ற பதாகையின் கீழ் அணிதிரண்டனர். ‘அய்ரோப்பாவின் கிறிஸ்துவ கலாச்சாரம் மற்றும் மரபுகளின் வேர்கள் அரித்துப் போகவைக்கப்படுகின்றன; நாங்கள் நாஜிக்கள் அல்ல, தேச பக்தர்களே’ என்கிறார்கள். அய்ரோப்பாவிலேயே, வளர்ச்சியடைந்த ஒப்பீட்டுரீதியில் ஸ்திரமான பொருளாதாரம், ஜெர்மனியினுடையதாகும். நாஜிக்களின் வதை முகாம்கள் என்ற கொடூர வரலாற்றின் வடுக்கள் நிறைந்தது ஜெர்மனி. அந்த ஜெர்மனியின் பின் தங்கிய பகுதி, முன்னாள் கிழக்கு ஜெர்மனியாகும். இது முன்னாள் சோசலிச முகாமைச் சேர்ந்ததும் கூட. இங்குதான் விஷமெனப் பரவுகிறது மதவெறி. கூடவே‘தேசியம்’. ஆனால், ஜெர்மானிய சமூகத்தில், ‘பொருளாதாரம்’, நாஜி அரசியலை விமர்சனம் செய்கிறது. ஜெர்மன் பெடரேஷன் ஆஃப் இண்டஸ்ட்ரீஸ் தலைவரான உல்ரிச் கிரில்லோ, ‘ஒரு வளமான நாடு என்ற விதத்திலும், சக மனிதர்களிடம் கிறிஸ்துவ அன்பு காட்டும் விதத்திலும், நம் நாடு கூடுதல் அகதிகளை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்’ என்கிறார். அய்ரோப்பாவின் முதன்மை நிலையில் உள்ள பொருளாதாரம், போட்டியில் நிற்க, வெளி நாடுகளிலிருந்து வரும் அகதிகள் அவசியம் என, முதலாளித்துவ நலன்கள் நிர்ப்பந்திக்கின்றன. இந்தியாவில் பாசிசம்              இந்திரா காந்தி அவசரநிலைப் பிரகடனம் செய்து ஒரு பாசிச ஆட்சியை நடத்தினார். விரைவில் ஒரு தேர்தல் நடத்தி தோற்றும் போனார். பாசிச ஆட்சி நீடிக்க முடியவில்லை.              சங் பரிவாரின் பாசிச ஆட்சி  திடீரென ஓரிரவில் தோன்றியதல்ல. பாரதிய ஜனதாவும் சங் பரிவாரும், அரசியல் தீண்டாமையிலிருந்து, ஜனதா காலத்திலேயே வெளியே வந்து விட்டார்கள்.              வாஜ்பாய் காலத்திலேயே, ஆகக் கூடுதல் கட்சிகள் கூட்டணியுடன் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அமைக்கப்பட்டுவிட்டது. வேறு வேறு கட்டங்களில், வேறுவேறு சூழல்களில், ஆகக் குறைவான சில அரசியல் இயக்கங்கள் தாண்டி, பாரதிய ஜனதா கட்சியோடு பல கட்சிகளும் உறவாடி உள்ளன.              சர்ச்சிலுக்கு முன் இங்கிலாந்தின் பிரதமராக இருந்த சேம்பர்லைன், ஹிட்லர், ஜான் கேட்டால் முழம் கொடுத்தார். காங்கிரசின் துவக்க காலத்திலிருந்தே, அது மென்மையான இந்துத்துவா கட்சியாகும். இந்திரா பிரதமராக இருந்தபோதே, அவரது ஆலோசனையின் பேரில் மத்தியபிரதேசம், ஒடிஷா மாநிலங்களில் மதமாற்றத் தடைச் சட்டங்கள் வந்தன. ராஜீவ் காலத்தில்தான், ஷிலன்யாஸ் பூஜைக்கென, மசூதியின் கதவுகள் திறக்கப்பட்டன.நரசிம்மராவ் அரசு வேடிக்கை பார்த்தபோதுதான் மசூதி இடிக்கப்பட்டது.              காங்கிரஸ் அரசுகள், மதவாதக் குற்றம் புரிந்த பால் தாக்கரே, நரேந்திர மோடி மீது எந்த குற்றவியல் நடவடிக்கைûயும் எடுக்கத் துணியவில்ûலை.              1999 முதல் 2004 வரை வாஜ்பாய் பதவியில் இருந்த காலத்திலிருந்து, 2014 துவங்கி உள்ள மோடி பதவிக்காலம் நிச்சயம் மாறுபட்டது. இந்தக் கட்டம் தோன்றுவதும், காங்கிரசின் வரலாற்றுச் சரிவு ஒரு பண்பு மாற்றத்தை அடைவதும், ஒரு சேர நடந்துள்ளன.              காங்கிரஸ், ஜனசங்கம்- பாஜக 1969 முதல் 2014 வரை நாடெங்கும் வென்றுள்ள சட்டமன்ற இடங்களிலிருந்து, சங் பரிவார் நாடெங்கும் பரவியுள்ளதையும் காங்கிரஸ் சரிந்துள்ளதையும், காண முடியும்.              நேரடி, முழுமுற்றூடான, பாசிச ஆட்சி இல்லாதபோதே, இந்திய பாதுகாப்பு விதிகள் (ஈஐத), எஸ்மா, மிசா, தேசிய பாதுகாப்பு சட்டம், தடா, பொடா, சட்டவிரோத        நடவடிக்கைகள் தடுப்புச் சட்டம், ஆயுதப் படைகள் சிறப்பு அதிகாரங்கள் சட்டம், நாடெங்கும் உள்ள நகரங்களில் 15.08.1947ல் இருந்தே அனுமதியின்றி கூட்டம் பேரணி நடத்த முடியாது என்பவையும் தொடர்வதில், சுலபமாக பாசிசக் கூறுகளைக் காண முடியும். பசுமை வேட்டை, போலி மோதல் படு கொலைகள், ஊரடங்கு உத்தரவு, கலவரப்பகுதி பிரகடனம் எப்போதும் இருப்பவை. கருத்துச் சுதந்திரப் பறிப்பும், ஆணாதிக்க சாதிய தார்மீக காவல் கண்காணிப்பும் தொடர்கதை என்பதிலும் பாசிசக் கூறுகளைக் காண முடியும்.              தமிழ்நாட்டில், தேவாரம் வெறியாட்டம், மதமாற்ற தடைச் சட்டம், ஆடு கோழி பலியிடத் தடை, லட்சக்கணக்கான அரசு ஊழியர் ஆசிரியர் ஒரே நாளில் வேலை நீக்கம், கூடங்குளம் அணுமின் நிலைய எதிர்ப்பை அந்நிய நாட்டு எதிரி மீதான போர் போல் கருதி ஒடுக்கியதும், பாசிச வெளிப்பாடுகளே ஆகும்.              இப்போதைய பெரும் தொழில் குழும மதவெறி பாசிச ஆட்சியில், முறைகள், அமைப்புக்கள், நிறுவனங்கள் (பெயரளவிலான வையாகவே இருந்தபோதும்) போன்றவை ஓரங்கட்டப்பட்டுவிட்டு, சர்வ வல்லமை வாய்ந்த ஆகத் திறன் வாய்ந்தவர் என மோடி என்ற தனிநபர் முன்நிறுத்தப்படுகிறார்.              இனியும் பாஜக ஓரஞ்சாரக் கட்சி அல்ல. அது ஒரு பிரதான நீரோட்டக் கட்சி ஆகும். இங்கிலாந்தின் பழமைவாதக் கட்சி (கன்சர்வேடிவ்), அய்க்கிய அமெரிக்காவின் குடியரசுக் கட்சி (ரிபப்ளிக்கன்), போன்றவை போல், பாஜகவும் பிரதான நீரோட்டக் கட்சி ஆவதில், வலதுசாரி திசையில் சமூகம் பயணம் செய்வது ஒரு முக்கியக் காரணமாகும்.              பொருளாதாரக் கொள்கைகளில் தேசிய பிராந்திய பிரதான நீரோட்டக் கட்சிகளின் கருத்தொற்றுமை, சிபிஅய் சிபிஎம் சரிவு, மாவோயிஸ்ட் தேக்கம், சிபிஅய்எம்எல்லின் மெதுவான மந்தமான வளர்ச்சி போன்றவற்றையும் கூட, பாசிச ஆட்சியின் உதயத்தின் பின்புலமாகக் காண முடியும். எதிர்காலம் இன்று, மூர்க்கமாக முரட்டுத்தனமாக முதலாளித்துவ லாபங்களைப் பெருக்கும்        நடவடிக்கைகளுக்கு பாஜக உதவுகிறது. அவசரச் சட்டங்கள் போடவும் தயங்கவில்லை. ஆகவே, ஆளும் வர்க்கங்கள் பாஜகவை விரும்புகின்றன.நாய் தான் தன் வாலை ஆட்ட முடியுமே தவிர, வால் நாயை ஆட்ட முடியாது. இந்தியப் பொருளாதாரம் வளரவில்லை என்றால், பாஜக ஆளும் வர்க்கங்களின் செல்லப் பிள்ளையாகத் தொடர முடியாது. பொதுவாக சாமான்ய மக்கள், குறிப்பாக நடுத்தர மக்களின் கீழ் மத்தியப் பிரிவினரின் வாழ்க்கைத் தரம் உயரவில்லை, மாறாக சரிகிறது என்ற நிலை நீடித்துத் தொடர்ந்தால், பாஜக ஆட்சி தொடர முடியாது. முதலாளித்துவப் பொருளாதார நெருக்கடி, இந்தியாவில் தீர்வு பிறந்து, இந்தியப் பொருளாதாரம் பாய்ச்சலில் முன்னேற,  பேரதிசயங்கள் பொருளாதாரத்தில் நிகழ்வதற்கான எந்த அறிகுறியும் தெரியவில்லை. மக்களின் வாழ்வுரிமை மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகளுக்கான இயக்கம், அடிப்படையான அனைத்தும் தழுவிய சமூக மாற்றத்திற்கான இயக்கம், இந்திய மக்களின் போர்க்குணமிக்க போராட்ட ஒற்றுமை என்பவற்றில் மட்டுமே பாசிசத்திற்கெதிரான முறிவு மருந்து உள்ளது.

...Full Text

எது எனது வீடு?

‘மதம் கடவுள் அல்லது ஆயுதங்களின் மூலம் எதையும் கைப்பற்றும் எண்ணமோ அல்லது அடக்கியாளும் எண்ணமோ இந்துக்களுக்கு இருந்ததில்லை. அவர்களுக்கு நாடு பிடிக்கும் ஆசையோ, பிற மதத்தினரை தங்களது மதத்திற்கு மாற்ற வேண்டிய அவசியமோ இருந்ததே கிடையாது. அடிப்படையில் இந்துக்களுக்கு மதமாற்றத்தில் நம்பிக்கையும் கிடையாது’.இந்துக்கள் பற்றி ஆர்எஸ்ஸின் எஸ்.குருமூர்த்தி இப்படிச் சொல்வது உண்மைதான். அவர்கள் தங்களது நாளொன்றை குறைந்தபட்ச கவுரத்துடன் கடத்தும் கவலையில் தள்ளப்பட்டுள்ளவர்கள். அது தொடர்பான நடவடிக்கைகளில்தான் அவர்கள் மூழ்கியிருக்கிறார்கள். இந்துத்துவ சக்திகளுக்கு, மதம் கடவுள் அல்லது ஆயுதங்களின் மூலம் எதையும் கைப்பற்றும் எண்ணமோ அல்லது அடக்கியாளும் எண்ணமோ இருந்ததில்லை, இருப்பதில்லை என்று அவரால் சொல்ல முடியாது. குஜராத் முதல் முசாபர்நகர் வரை இந்துத்துவ சக்திகளது அந்த பரிசோதனை வெற்றி பெற்றுள்ளது. டில்லியில் தேர்தல் நெருங்கும் நேரத்தில் அந்த வழிமுறைகள் திட்டமிட்டு அமலாக்கப்படுகின்றன. ஆட்சியைப் பிடிக்க ஆதரவளித்த பிக்கியின் புதிய தலைவர் போன்ற கார்ப்பரேட் நிறுவன பிரதிநிதிகளே பாஜக வளர்ச்சி நிகழ்ச்சிநிரலில் கவனம் செலுத்த வேண்டும், இந்துத்துவ நடவடிக்கைகள் வழிவிலகல்கள் என்று சொல்லும் அளவுக்கு, பாஜகவின் இந்துத்துவ நிகழ்ச்சிநிரல் வாய்ப்புள்ள இடங்களில், வாய்ப்புள்ள தருணங்களில் எல்லாம் அமலாகிறது. இந்த ஆண்டு விநாயகர் சதுர்த்தி, கிருஷ்ண ஜெயந்தி, தீபாவளி எல்லாம் வழக்கம்போல் கொண்டாடிய இந்திய மக்கள், கிறிஸ்துமஸ் நாளை மட்டும் வழக்கமான மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாட முடியாமல் போனது. காந்தி பிறந்த தினமான, தேசிய விடுமுறை நாட்களில் ஒன்று என்று கருதப்பட்டு வருகிற, அக்டோபர் 2 அன்று மத்திய அரசு ஊழியர்களுக்கு விடுமுறை இல்லை, அலுவலகத்துக்கு வர வேண்டும், உறுதிமொழி எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று மோடி சொன்னதில், பாஜக ஆட்சியாளர்கள் அரசியல் கணக்குத் தீர்த்துக் கொள்கிறார்கள் என்று கூட வைத்துக்கொள்வோம். கிறிஸ்துமஸ் தினத்தன்று மத்திய அரசு ஊழியர்கள் அலுவலகத்துக்கு வர வேண்டும் என்று சொல்வதற்கு என்ன கணக்கு? இந்த விசயத்தில் மத்திய அரசுக்கு யார் எதிரிகளாக, வேண்டாதவர்களாக ஆகிப் போனார்கள்? அந்த நாளில், நாட்டில் ஏன் நஞ்சு கலக்கப்பட்டது? மசூதி இடிக்கப்பட்டது நாட்டின் மதச்சார்பின்மை இழையை அறுத்தெறிந்தது என்றால், கிறிஸ்துமஸ் தினத்தன்று கிறித்துவர்களை வேறு வேலை பார் என்று சொல்வதும், தீவிரம் குறைந்தது என்றாலும், அதை ஒத்ததொரு நடவடிக்கைதானே? ஆர்எஸ்எஸ் குருமூர்த்தி, சிறுபான்மை மக்களின் இந்த கேள்விகளுக்கு என்ன பதில் வைத்திருக்கிறார்? கட்டாயப்படுத்தி, குடும்ப அட்டை வாங்கித் தருவதாகச் சொல்லி இசுலாமியர்களை இந்துக்களாக மாற்றுகிறார்கள் இந்துத்துவ அமைப்புகள். வீடு திரும்புகிறார்கள் என்கிறார்கள். வீடு திரும்ப, எது எனது வீடு? இந்து மதமா? தெருவில் நடக்காதே, மலத்தை தலையில் ஏந்து, காலில் செருப்புப் போடாதே, மேல் சட்டை அணியாதே, ஊருக்கு வெளியே ஒதுக்குப்புறத்தில் குடியிரு, பிணத்தை எரி, எப்போதும் காலின் கீழே கிட என்று சொல்லும் அதர்மம் வேண்டாம் என்றுதானே போனோம். அதில் மாற்றம் வருமா? அந்தந்த சாதிக்குத் திரும்பிச் செல்லலாம் என்று பெருந்தன்மையாகச் சொல்கிறார்களாம். சாதிய ஒடுக்குமுறையே வேண்டாம் என்றுதானே போனார்கள்? ஆசை காட்டி அழைத்ததால் போனார்கள் என்கிறார்கள். எதற்கு ஆசை? கஞ்சிக்கும் கல்விக்கும் கவுரவத்துக்கும்தானே? அவர்கள் வீடு திரும்பவில்லை என்றால்தான் என்ன?சுனாமி தாக்குமா? வெள்ளம் கொண்டு போகுமா? பூகம்பம்தான் இழுத்துக்கொள்ளுமா? மோடி பெஷாவர் பற்றி பேசுகிறார். இன்னும் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார்.அவரவர் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப அவரவர் வீடுகளில், மதங்களில் இருக்கட்டும் என்று சொல்ல மட்டும் மோடி தயாராக இல்லை. சங்பரிவார் விஷமிகள் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி மதமாற்றத் தடைச் சட்டம் வேண்டும் என்று சொல்லத் துவங்கிவிட்டனர். மதமாற்றத் தடைச் சட்டம் கொண்டு வந்த ஜெயலலிதாவுக்கு தமிழக மக்கள் இரட்டை தண்டனை வழங்கியிருக்கிறார்கள். தங்கள் ஜனநாயக உரிமைகள் நசுக்கப்படுவதை பொதுவாக மக்கள் அனுமதிப்பதில்லை. கர் வாப்சி நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடும் இந்துத்துவ சக்திகள் மீது குற்றவியல் நடவடிக்கை எடுத்து விட்டு, இந்துத்துவா நிகழ்ச்சிநிரலை மூட்டை கட்டி போகி கொளுத்திவிட்டாலே இந்துத்துவா நிகழ்ச்சிநிரல் பிரச்சனைகளில் நாடாளுமன்றத்தில் நரேந்திர மோடி யாருக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்காது. அது நடக்காவிட்டால் கேள்விகள் நிற்காது.

...Full Text

हमारी शिक्षा : भारत को फिर से धार्मिक पाखण्ड व अंधविश्वासों की अंधेरी सुरंग में धकेलने की कोशिश

भोजन, आवास, शिक्षा व स्वास्थ्य हमारे मानव समाज की बुनियादी जरूरतों में शामिल हैं। आज इन सब में शिक्षा ने सर्वोच्च स्थान ग्रहण कर लिया है। कारण कि हमारे मानव समाज ने आज यह मान लिया है कि बेहतर शिक्षा की बदौलत ही बेहतर भोजन, बेहतर आवास और बेहतर स्वास्थ प्राप्त किया जा सकता है। आजादी के बाद भी सरकार द्वारा प्रयाप्त स्कूल-कालेज उपलब्ध न करा पाने के कारण अपनी नई पीढी को शिक्षित करने के लिए सामुदायिक प्रयासों से जनता ने स्वयं स्कूल-कालेज खुलवा कर यह मुहिम शुरू की थी। तब से आज तक कुकुरमुत्तों की तरह उग आये हमारे सरकारी स्कूल – कालेजों के बावजूद भी बेहतर शिक्षा का हमारा सपना अधूरा ही रह गया है। अब इस अधूरे सपने को पूरा कराने का नया सपना दिखाते न सिर्फ कुकुरमुत्तों की तरह ही उग आये निजी शिक्षण संस्थान अपना जबड़ा खोले हर जगह खड़े हैं, बल्कि हमारी सरकारों ने खुद ही शिक्षा के निजीकरण व बाजारीकरण की नीतियों पर आगे बढ़ते हुए हमारे सरकारी शिक्षण संस्थानों को भी निजी हाथों में देने की मुहिम तेज कर दी है। इसका नतीजा निकला कि बेहतर शिक्षा पाने की इस चाह ने न सिर्फ बेहतर शिक्षा को आम आदमी से दूर किया है बल्कि शिक्षा के व्यवसायीकरण व निजीकरण के चलते उसकी गुणवत्ता में भी काफी ह्रास हुआ है। क्या कभी इस बात का भी मूल्यांकन होगा कि जब से प्राथमिक व माध्यमिक शिक्षा के क्षेत्र में विश्व बैंक द्वारा वित्त पोषित सर्व शिक्षा, सतत शिक्षा जैसे संख्यात्मक व गुणात्मक परिवर्तन लाने के लक्ष्य वाले कार्यक्रम इस देश में लागू किये गए हैं, उससे स्थिति में क्या परिवर्तन आया है ? हमारे देश में आज भी अंगूठा टेकने वाले लोगों की संख्या में कमी का कारण सतत शिक्षा नहीं बल्कि उस अनपढ़ पीढी के लोगों की क्रमशः हो रही मृत्यु है। खुद शिक्षा विभाग व एनजीओ के माद्यम से अब तक अरबों रूपए इन कार्यक्रमों पर खर्च करने के बावजूद हमारे सरकारी स्कूलों में छात्रों की संख्या में लगातार गिरावट आ रही है, जबकि ग्रामीण क्षेत्रों तक में ज्यादातर मानकों को पूरा न करने के बावजूद खुल रहे तमाम छोटे-छोटे निजी स्कूलों में भी छात्रों की अच्छी संख्या पाई जाती है। उत्तराखंड इसका जीता जगता उदाहरण है जहां सैकड़ों सरकारी स्कूल 10 से कम बच्चों की संख्या के कारण बंद होने के कगार पर हैं और राज्य बनने के बाद से सरकारी स्कूलों में बच्चों की संख्या में लगभग एक चौथाई से ज्यादा की कमी आ चुकी है। इस कारण की तलाश किसी न किसी दिन तो जरूर करनी पड़ेगी कि क्यों लोग मानकों के अनुसार प्रशिक्षित प्राइमरी, माध्यमिक सरकारी शिक्षक से ज्यादा भरोसा निजी स्कूल के कम पढ़े अप्रशिक्षित शिक्षकों पर करते हैं ? आये दिन हम उत्तराखंड से लेकर बिहार तक के सरकारी स्कूलों के ऐसे शिक्षकों का समाचार भी देखते व सुनते हैं जिन्हें अपने मुख्यमंत्री या राष्ट्रपति का नाम पता नहीं होता है या वे हिन्दी या अंग्रेजी में गलत शब्द या व्याकरण बच्चों को पढ़ा रहे होते हैं। ऐसे में बच्चों की पढाई को बाधित कर एनजीओ के माध्यम से आए दिन इन शिक्षकों को दिए जा रहे प्रशिक्षण का भी क्या नए सिरे से मूल्यांकन नहीं होना चाहिए ? हमारा सरकारी स्कूल का 98 प्रतिशत शिक्षक भारी भरकम सरकारी वेतन लेने के बावजूद निजी स्कूल के शिक्षकों के पास अपने बच्चों को पढ़ाने भेज रहा है। जिन्हें स्वयं के द्वारा दी जा रही शिक्षा से अपने बच्चों का भविष्य डूबता नजर आ रहा हो उस सरकारी शिक्षक जमात पर भरोसा कर आप कैसी शिक्षा बाक़ी समाज को देना चाहते हैं ? यही कारण है कि सरकारी स्कूलों पर से जनता का विश्वास कम होता चला गया। आज सरकारी स्कूलों में समाज के सबसे निचले पायदान के वही बच्चे पढ़ने आ रहे हैं जिनके अभिभावकों के पास इसके अलावा और कोई विकल्प बचता ही नहीं है। शिक्षक कर्मचारी दर्पण पत्रिका के सम्पादक व उत्तराखंड के चर्चित शिक्षक नेता नवेंदु मठपाल जब कहते हैं कि शिक्षा के निजीकरण, बाजारीकरण व एनजीओकरण की नीति को ख़त्म किया जाय और सरकारी शिक्षकों के लिए अपने बच्चों को सरकारी स्कूलों में पढ़ाना अनिवार्य किया जाना चाहिए, तो मुझे लगता है कि जरूर इस दिशा में आज सोचे जाने की जरूरत है। एक लोकतांत्रिक कहे जाने वाले देश में जनता का समान, वैज्ञानिक व रोजगारपरक शिक्षा की आकांक्षा रखना स्वाभाविक और तर्कसंगत है। पर शिक्षा के क्षेत्र में हमारी राज्य व केंद्र सरकारों के एजेंडे में ऐसा कभी भी नहीं रहा है। अंग्रेजों के समय से चली आ रही मैकाले शिक्षा पद्धत्ति को न सिर्फ हमारी सरकारों ने जारी रखा है, बल्कि आज उसे ऐसी स्थिति में पहुंचा दिया है जहां कुछ शिक्षण संस्थान भविष्य का छोटा सा अभिजात्य वर्ग तैयार कर रहे हैं वहीँ अन्य भविष्य के गुलामों की विशाल संख्या, देश में लागू ‘शिक्षा का अधिकार कानून’ भी सबको समान शिक्षा देने के बजाय देश के लाखों – करोड़ों गरीब बच्चों को मात्र अक्षरबोध कराने तक ही सीमित है। देश में लागू की जा रही कारपोरेट परस्त आर्थिक नीतियों के कारण जिस रफ़्तार से आज समाज में आर्थिक असमानता की खाई चौड़ी हो रही है ठीक उसी अनुपात में तकनीकी, उच्च व रोजगारपरक शिक्षा भी आम आदमी की पहुँच से बाहर होती जा रही है। यह बहस गैर जरूरी और मुद्दे से भटकाने वाली है कि देश या प्रदेश के शिक्षा मंत्री के पास क्या डिग्री होनी चाहिए। हाँ वे अपने बारे में सही जानकारी दें यह अपेक्षा देश की जनता जरूर रखेगी। हां बहस इस बात पर जरूर होनी चाहिए कि देश या राज्य के शिक्षा मंत्री के पास समान, वैज्ञानिक व रोजगारपरक शिक्षा का ढांचा खड़ा करने के लिए कोई सही दृष्टि और लक्ष्य है कि नहीं ? नरेंद्र मोदी सरकार के सत्ता में आने के बाद जैसी उम्मीद थी कि पहला हमला शिक्षा व संस्कृति पर ही होगा। ठीक ऐसा ही देखने को मिल रहा है। मोदी सरकार ने अपने पहले पूर्ण बजट वर्ष 2015-16 में शिक्षा के बजट में 16 प्रतिशत की कटौती कर दी है। वर्ष 2014-15 के बजट में जहां स्कूली शिक्षा व साक्षरता के लिए 55 हजार करोड़ का प्रावधान किया गया था, उसे वर्तमान बजट में घटा कर 42 हजार करोड़ कर दिया गया है। इसी तरह उच्च शिक्षा के लिए पिछले बजट में 28 हजार करोड़ का प्रावधान था जिसे इस बार घटा कर 27 हजार करोड़ कर दिया गया है। यही नहीं देश भर के हर विकास खंड में एक दृ एक माडल स्कूल खोलने की योजना के लिए भी मोदी सरकार ने राज्यों को किसी भी तरह की आर्थिक मदद देने से साफ़ इनकार कर दिया है। शिक्षा व्यवस्था को और बेहतर बनाने के लिए प्राथमिक स्तर की शिक्षा के ढाँचे में बुनियादी बदलाव करने के बजाय मोदी सरकार ने उसके बजट में भारी कमी कर शिक्षा की रीढ़ को ही तोड़ने का काम किया है। इसका सर्वाधिक असर देश के उन करोड़ों गरीब बच्चों पर पड़ेगा जो सरकारी स्कूलों में शिक्षा पाने को अभिशप्त हैं। आज शिक्षा के क्षेत्र में सबसे बड़ा खतरा शिक्षा के भगवाकरण की मुहिम का चलाया जाना है। नरेंद्र मोदी के केन्द्रीय सत्ता में आने के बाद संघ परिवार केंद्र की सत्ता का इस्तेमाल कर इतिहास के पुनर्लेखन के नाम पर इतिहास को ही अपने माफिक बदलने की कोशिशें चला रहा है। वे इतिहास से ऐसे प्रतीकों को लाकर स्थापित कर रहे हैं जो उनकी साम्प्रयादिक व विभाजनकारी राजनीति के माफिक हो। बात यहीं तक नहीं रुक रही है, धार्मिक कहानियों में दर्ज घटनाओं व चमत्कारों को अतीत के भारत में हुए वैज्ञानिक आविष्कारों के रूप में दिखाने की कोशिशें चल रही हैं। जब एक तरफ भारत जैसे विशाल और दुनिया में अपनी बौद्धिक क्षमता का लोहा मनवाने वाले देश के प्रधान मंत्री नरेंद्र मोदी इस बात की घोषणा कर रहे हों कि गणेश पुरातन भारत में शल्य चिकित्सा के विकास के सबसे बड़े सबूत है, वहीँ दूसरी ओर उनकी सरकार द्वारा रामायण व अन्य धार्मिक ग्रंथों में कल्पित उड़न खटोले को पुरातन भारत में विकसित विमानन तकनीक के रूप में साबित करने की मूर्खतापूर्ण कोशिशों को अंजाम दिया जा रहा हो, तो आप सहज ही अनुमान लगा सकते हैं कि मोदी भागवत युग में भारत की शिक्षा व्यवस्था में कैसे बदलाव आने वाले हैं। दुनिया के सबसे पुराने सभ्यता व संस्कृति में से एक भारत में आज से लगभग तीन हजार वर्ष पहले धार्मिक पाखण्ड और धार्मिक अंधविश्वासों के खिलाफ ब्रहस्पति द्वारा प्रतिपादित लोकायत ( चार्वाक ) दर्शन वैज्ञानिक सोच और वैज्ञानिक पद्धत्ति को विकसित कर नई-नई खोजों की राह प्रशस्त कर रहा था। लगातार जनता में लोकप्रिय हो रहे लोकायत दर्शन से परास्त हो रहे बाद के दौर के भाववादियों ने एक आक्रामक अभियान चलाकर लोकायत दर्शन के एक एक ग्रन्थ को ढूँढ़-ढूँढ़ कर जला दिया था। भारत में तब विकसित हो रहे विज्ञान और वैज्ञानिक सोच को लम्बे समय के लिए बाधित कर इन भाववादियों ने भारत को फिर से धार्मिक पाखण्ड व अंधविश्वासों की अंधेरी सुरंग में लौटा दिया था। यही वह दौर था जब अमरीका और यूरोप में विज्ञान व वैज्ञानिक विचारधारा का विकास हुआ और वे हमसे आगे निकल गए। आज जब केंद्र की सत्ता में काबिज होने के बाद मोदी भागवत ब्रिगेड के लोग अब तक के इतिहास की किताबों को जला देने की वकालत कर रहे हैं, तो यह एक बार फिर भारत में विज्ञान व वैज्ञानिक सोच पर पुरातनपंथी भाववादियों के सोचे समझे हमले की ही रणनीति है जो फिर से भारत को धार्मिक पाखण्ड व अन्धविश्वासों की अन्धेरी सुरंग की तरफ धकेलने की ओर लक्षित है। हमें इस सब का डट कर विरोध करते हुए देश के अन्दर सबके लिए समान, वैज्ञानिक और रोजगारोन्मुखी शिक्षा नीति के निर्माण के संघर्ष को आगे बढ़ाना होगा।

...Full Text

बाथे-बथानी की तर्ज पर हाशिमपुरा में भी हुआ न्याय का संहार – माले

25 मार्च 2015 माले राज्य सचिव कुणाल ने उत्तरप्रदेश के मेरठ के हाशिमपुरा कांड के सभी आरोपियों को दिल्ली की तीस हजारी अदालत द्वारा बरी किये जाने की घटना पर गहरा रोष जाहिर किया है. उन्होंने कहा कि 1987 में अल्पसंख्यक समुदाय के 42 लोगों की निर्ममता से हत्या पुलिस के लोगों ने ही कर दी थी. 27 साल के लंबे इंतजार के बाद उन्हें न्याय के बदले उनके न्याय का संहार रचाया गया. उन्होंने कहा कि हाशिमपुरा की कहानी बिहार के बाथे-बथानी व मियांपुर की ही कहानी लगती है. बिहार में रणवीर सेना द्वारा रचाए गए गरीबों के जनसंहारों की इन घटनाओं में अदालत ने साक्ष्य का अभाव बताकर दोषियों को रिहा कर दिया. एक-एक कर ऐसे 7 मामलों के अभियुक्त बरी किए जा चुके हैं. इस तरह उनके न्याय का एक बार फिर संहार रचाया गया. उन्होंने कहा कि दलितों-अल्पसंख्यकों के प्रति हमारी व्यवस्था घोर पूर्वाग्रह से ग्रसित है. यहां तक कि न्याय व्यवस्था भी समाज के कमजोर वर्गों के पूरी तरह खिलाफ है. एक ओर जहां, अरवल के लोकप्रिय कामरेड शाह चांद सहित 14 लोगों को इसी न्याय व्यवस्था ने झूठे मुकदमे में टाडा लगाकर आजीवन कारावास की सजा सुना दी, वहीं दूसरी ओर जहां मामला गरीबों-दलितों-अल्पसंख्यकों के न्याय का था, वहां न्यायालय साक्ष्य व प्रमाण का बहाना बनाकर दोषियों को सजामुक्त करने में लगी है. इससे भी आगे, गरीबों-दलितों-अल्पसंख्यकों को न्याय दिलाने की बजाए कोर्ट चंद मुआवजे की राशि घोषित करके जले पर नमक छिड़क रही है. उन्होंने कहा कि मेरठ के हाशिमपुर में जिस वक्त यह जघन्य घटना घटी थी, उस समय उत्तरप्रदेश में कांग्रेस की सरकार थी. इस बीच यूपी में भाजपा, सपा, बसपा की सरकार बनते रही है. भाजपा का तो एजेंडा साफ तौर पर सांप्रदायिक विभाजन का है. लेकिन जो पार्टियां धर्मनिरपेक्षता का दावा करती है, उनके शासन में ही हाशिमपुर केस की सुनवाई हुई और इन सभी ताकतों ने मिलकर मुकदमे को इतना हलका बना दिया, जांच की प्रक्रिया को ढीला कर दिया, कि उसकी आड़ में कोर्ट ने सभी दोषियों को बरी कर दिया. यह अत्यंत शर्मनाक है. उन्होंने आगे कहा कि इन सभी मामलों में हमारी मांग है कि सुप्रीम कोर्ट के प्रत्यक्ष निर्देशन में एसआईटी का गठन करके इनकी पुनः जांच करायी जानी चाहिए, ताकि दोषियों-अपराधियों को सजा और पीडि़तों को न्याय की गारंटी हो सके. उन्होंने आगे कहा कि भाकपा-माले हाशिपुरा के पीडि़तों के न्याय को लेकर पूरी तरह उनके साथ है तथा आगामी 27 मार्च को इस सवाल पर राज्यव्यापी प्रतिरोध दिवस आयोजित किया जाएगा.

...Full Text

ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಸಂದೇಶ – 2015

ಒಂದು ಶತಮಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಅವಧಿಯ ಮಹಿಳಾ ಸಮೂಹ ಚಳುವಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಸಿರುವ ಹೋರಾಟಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರು ದಿನಕ್ಕೆ ಎಂಟು ಗಂಟೆಯ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಆಗ್ರಹಿಸಿ ನಡೆಸಿದ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಮುಷ್ಕರದ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವಾದಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಮಹಿಳೆಯರು ನಡೆಸಿದ ಆಂದೋಲನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೇ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ದುಡಿಯುವ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಹಿಳಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದರು, ವಿಶ್ವದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ದಾಸ್ಯದ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸಲು ಹೋರಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮರೆಮಾಚಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ತನ್ಮೂಲಕ ಈ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಆಂದೋಲನದ ಸಮಕಾಲೀನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುತೇಕ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಪಾಲು ಉದ್ಯಮಗಳು ಸಹ ಇದೇ ಧೋರಣೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುವ ಪರಂಪರೆಯ ದ್ಯೋತಕವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆ ಇಂತಹ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ “ತಾವು ಮಹಿಳೆಯರ ಮಹತ್ತರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮುತ್ತು ಅಪ್ರತಿಮ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಘೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು “ರಕ್ಷಿಸುವ” ಧೋರಣೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗುವುದೇ ಹೊರತು ಸಮಾನ ಮಾನವತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯರ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ವಿವಾಹವನ್ನು ಸಮೀಕರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ವರದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಜನಪ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆ ನೀಡುವ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಸಮಗ್ರ ಮಕ್ಕಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಶೇ 51ರಷ್ಟು ಹಣ ಕಡಿತ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಮಕ್ಕಳ ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ವಿರುದ್ಧ ತಾರತಮ್ಯ ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಅಂಗನವಾಡಿ ಮೂಲಕ ಹಣ ಒದಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬಜೆಟ್ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿತ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮೋದಿ ಹೇಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ? ಮಕ್ಕಳ ಪೌಷ್ಟಿಕತೆ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ತೀವ್ರ ಹಿನ್ನಡೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಿಲರ್ಕ್ಷಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮೋದಿಯ ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಪ್ರಚೋದನೆಯಿಂದಲೇ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟ ಮುಝಫರ್ನಗರದ ಅಮಾಯಕ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ಮೋದಿ ದಿವ್ಯ ಮೌನ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಮೋದಿಯ ಪಕ್ಷ ಸಂಸತ್ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭ ಗಳಿಸಿತ್ತು. ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಸಗಿದ ಆರೋಪಿಗಳು ಕಾನೂನಿನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೆಹಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅರವಿಂದ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಅವರ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಸಂದೇಶವೂ ಸಹ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. “ನಾನು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸಂಸಾರ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಳು ನನ್ನ ತಾಯಿ ನನಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದರು” ಎಂದು ಹೇಳಿರುವ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ “ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದೆ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹೇಗೆ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಶ್ಲಾಘಿಸುವುದೇ ಅಲ್ಲದೆ ಹೊರಗಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸದ ಪುರುಷರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲೂ ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡದಿರುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಿತೃ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವ ಪುರುಷರಿಗಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಮ್ಮ ದುಡಿಮೆಯ ಮೂಲಕ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಲಹಬೇಕು ಎಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಹಿಳಾ ಚಳುವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ರಮ ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವುದನ್ನು, ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು, ರಾಜಕೀಯ ಆಂದೋಲನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ಪುರುಷರಿಗೆ ನೆರವಾಗಲು ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಮಹಿಳಾ ಚಳುವಳಿ ಇತಿಹಾಸದುದ್ಧಕ್ಕೂ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಅವರ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರತಿರೋಧದ ದನಿಯನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುವ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಧೋರಣೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ತೋರಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸುವುದೇಕೆ ? ಅಂದರೆ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸೂಚಿಸಲು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಪುರುಷ ಸಮಾಜ ಬಯಸುತ್ತದೆಯೇ ? ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸೇವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ಪುರುಷರು ಒತ್ತಡ ಹೇರುವುದರ ಮೂಲಕ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಧೋರಣೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. 2004-05ರ ಭಾರತೀಯ ಮಾನವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಹಿಳೆಯರು ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದು ( ಶೇ 39), ಕೌಟುಂಬಿಕ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗುವುದು (ಶೇ35), ಸರಿಯಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡದಿರುವುದು (ಶೇ 29.5) ಮತ್ತು ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಚಾರಗಳು (ಶೇ 29) ಅವರ ಮೇಲೆ ಪುರುಷರು ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ. ಬಿಬಿಸಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರ ಇಂಡಿಯಾಸ್ ಡಾಟರ್ನಲ್ಲೂ ಸಹ ಭಾರತದ ಮಹಿಳೆಯರು ಪೋಷಕರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದೇ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ಸನ್ನಡತೆಯ ಪುತ್ರಿಯರ ಚಿತ್ರಣ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಾಚಾರಿಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಾಚಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ವಕೀಲರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಂರಕ್ಷಕರು, ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಮಾನವರು ಇದೇ ಮನೋಧರ್ಮ ಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಂಬಿಸÀಲಾಗಿಲ್ಲ. ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಅವಕಾಶವಂಚಿತರನ್ನೇ ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗಳಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎನ್ನುವುದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯ ಭÀದ್ರತೆಯ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪುರುಷಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಧೋರಣೆಯ ಸಂಕೇತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುವ ಮಹಿಳೆಯರ ದನಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಲರ್ಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನವುದನ್ನು ದಿಮಾಪುರ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಉಗ್ರ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಯನ್ನು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದವನೆಂದು ಬಿಂಬಿಸÀಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಆರೋಪಿ ಅಸ್ಸಾಂನ ಪ್ರಜೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲಾಗಿದೆ. ಆರೋಪಿ ಹೊರಗಿನವನೇ ಆದರೂ ಈ ರೀತಿ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡುವುದು ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಕ್ರಮ ಬಾಂಗ್ಲಾ ವಲಸೆಗಾರರನ್ನು ಕೋಮುದ್ವೇಷದ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ದೀಮಾಪುರ ಘಟನೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದರೆ ಅದೇ ಸಮುದಾಯದ ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಏಕೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ? ಅನ್ಯ ಸಮುದಾಯದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆತ್ಯಾಚಾರ ಎಸಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದೇಕೆ ? ಅತ್ಯಾಚಾರವನ್ನು ಸಮುದಾಯದ ಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುವುದೇ ಹೊರತು, ಮಹಿಳೆಯ ಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆ ? ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಮುದಾಯದ ಗೌರವದ ಸಂಕೇತವನ್ನಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುವುದೇ ಹೊರತು ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಖಾಪ್ ಪಂಚಾಯತ್ಗಳು ಅನ್ಯ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮರ್ಯಾದೆ ಹÀತ್ಯೆ ಮಾಡುವುದನ್ನೂ ಈ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ದಿಮಾಪುರ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ, ಮುಝಫರ್ನಗರದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ , ದೆಹಲಿಯ ರಾಜೀವ್ ಚೌಕ್ನ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಪುರುಷರ ಮೇಲಿನ ಹಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಧೋರಣೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಖಿರ್ಕಿ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪÀಕ್ಷದ ಸಚಿವರು ಆಫ್ರಿಕಾದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೇ ದೋಷಿಗಳಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಮಹಿಳೆಯರ ರಕ್ಷಣೆ ಸೇಡಿನ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಸಂರಚನೆಗಳಾದ ವರ್ಗ, ಜಾತಿ, ಲಿಂಗ, ಜನಾಂಗೀಯ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ರೋಧಿಸಬೇಕಿದೆ. ಇದು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಬೇಕಿದೆ.

...Full Text